İçtihat Arşivi

Resmî metinden: I. DAVA Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin kadına hakaret ettiğini, aşağıladığını, psikolojik, ekonomik ve fiziksel şiddet uyguladığını, sürekli alkol adlığını ve eşyalara zarar verdiğini ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, müvekkili için 500.000,00'er TL maddî ve manevî tazminat ile aylık 5.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar için aylık 5.000,00'er TL tedbir/iştirak nafakasına, müvekkiline ait ziynet alacağına yönelik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, kadın vekili 14.09.2022 tarihli dilekçesi ile ziynet alacağını 138.818,75 TL olarak ıslah etmiştir.

Resmî metinden: IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2014/5240 Esas- 2014/6310 Karar sayılı 22.04.2014 tarihli kararı ile; uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre dava dışı araç sürücüsü %25, davalılar ise %75 kusurlu bulunduğuna göre, hesaplanan gerçek zararın %75 kusura tekabül eden miktarından davalı ... sorumlu tutulması gerekirken tazminatın tamamından sorumlu tutulmasının isabetli olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Resmî yayının özetinden: 24 Temmuz 1923 tarihinde imzalanan Lozan Antlaşmasının içeriğine bakıldığında Türkiye Cumhuriyet vatandaşı olan azınlıklara ve cemaatlere mütekabiliyet prensibi dahilinde belirli güvencelerin sağlandığı, Türkiye Cumhuriyeti yasalarının, yönetmeliklerinin ve resmi işlemlerin uluslararası antlaşmaya aykırı ve çelişkili olamayacağının ifade edildiği kiliselere, havralara, mezarlıklara ve öteki dinsel ve yardım kurumlarına her türlü koruyuculuğun gösterileceği ve kolaylığın sağlanacağının ve benzeri kurumlara sağlanmış olan kolaylıkların hiçbirinin bunlardan esirgenmeyeceğinin hüküm altına alındığı, sözü edilen uluslararası antlaşmaya göre, dinsel ayrımcılık yapılamayacağı ve demokratik, laik, hukuk devleti çerçevesinde … Vakfının da aralarında bulunduğu azınlık ve cemaat vakıflarına Türkiye Cumhuriyeti yasaları kapsamında eşit muamele edileceği, başka bir deyişle hiçbir grup veya topluluk arasında ayrımcılık yapılamayacağı gibi hukuk kuralları önünde eşit olan kişiler arasında ayrıcalık tanınamayacağı hususu bilinen hukuk ilkelerinden olduğundan, İdari Mahkemesince "vakıf taşınmazlarında akar niteliğini koruyacak şekilde imar düzenlemesi yapılacağı yönündeki mevzuat hükmünün sadece mazbut vakıflar açısından geçerli olduğu, dava konusu taşınmazın cemaat vakfına ait olması nedeniyle bu mevzuat hükmünden yararlandırılamayacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin mazbut vakfa ait olmadığı ancak azınlık/cemaat vakıfları ile mazbut vakıflara karşı Türkiye Cumhuriyeti yasaları kapsamında eşit muamele edilmesinin Anayasal bir zorunluluk ve uluslararası antlaşmaların bir gereği olduğu hakkında.

Resmî yayının özetinden: Anayasa'da mülkiyet hakkının ancak kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlanabileceği öngörülmüş olup, davalı idarenin sermaye artırımına gidilirken tahsil edilen bedellerin 31/12/2022 tarihine kadar yasal faizi ile birlikte iade edilmesi hususunda davacı şirketin ihtar edilmesine ilişkin işleminde ihlal edildiğini belirttiği 4646 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendinde sermaye artırımına gidildiğinde belediye hisselerine yönelik bedel talep edilemeyeceğine dair açık bir hüküm bulunmadığı; Bu kapsamda, 4646 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendi hükmünün sermaye artırımı sonucu ortaya çıkan hisseler yönünden de Belediyelerden bedel talep edilemeyeceği anlamına gelecek şekilde yorumlanması neticesinde tesis edilen sermaye artırımına gidilirken tahsil edilen bedellerin 31/12/2022 tarihine kadar yasal faizi ile birlikte iade edilmesi hususunda davacı şirketin ihtar edilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararıyla ilgili hükmün açık, anlaşılır ve belirli olan sınırları aşılarak kanunilik ilkesinden hareketle belirlilik ilkesine ve mülkiyet hakkının ancak kanunla sınırlanabileceğine ilişkin kurala aykırı bir idari yaptırım tesis edildiği sonucuna varıldığı; Bu itibarla, 4646 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendinin Anayasa'nın 35. ve 38. maddelerine aykırı olarak yorumlanması yoluyla davacı şirketin sermaye artırımına yönelik ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareket ettiğinden bahisle tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: Davacının Sermaye Piyasası Kurulu kararına uyulması için önerisini de içeren, yönetim kurulu başkanına yönetim kurulunu toplantıya çağırması konusunda yazılı başvuruda bulunup bulunmadığı, yönetim kurulu toplantısı yapıldıysa bu toplantıya katılıp Kurul kararına uyum konusunda öneriler sunup sunmadığı, Kurul kararına uyulmaması sonucunu doğuran bir karara karşı olumsuz oy, yine Kurul kararına uyum konusunda bilgi alma ve inceleme hakkını kullanıp kullanmadığı, başka bir anlatımla, mevzuatın kendisine tanıdığı yetki çerçevesinde Kurul kararı uyarınca, şirket zararının ödenmesi için gerekli tedbirlerin alınması konusunda elinden gelen her şeyi yapıp yapmadığının araştırılması gerektiği; Bu itibarla, yönetim kurulu üyesi olan davacının, anılan Kurul kararının gereklerinin yerine getirilmesi hususunda mevzuatın kendisine tanıdığı yetki çerçevesinde elinden gelen her şeyi yapıp yapmadığı araştırılarak bir sonuca varılması gerekirken, bu hususlar araştırılmaksızın eksik incelemeyle, sadece yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle objektif sorumluluğu bulunduğundan bahisle suç ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı şekilde davacı hakkında idari para cezası uygulanmasına ilişkin Kurul kararında hukuka uygunluk; davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: i. Gelir İdaresi Başkanlığının, tarh ve tahsil işlemleri bakımından İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen anlamda vergi dairesi müdürlüğünün üst makamı olmadığı, ii. Vergi dairesi müdürlüğünün üst makamının vergi dairesi başkanlığı (01/09/2024 tarihinden itibaren defterdarlık) olduğu, iii. Vergi Dairesi Müdürlüğüne 2577 sayılı Kanun’un 10. maddesi kapsamında yapılan başvuru üzerine, başvurunun reddi yolunda tesis edilen işlemde, Anayasa’nın 40. maddesi uyarınca hangi mercilere başvurulabileceği açıkça belirtilmediğinden, davacı tarafından üst makam olmayan mercie (Gelir İdaresi Başkanlığına veya işlemi tesis eden makama) 2577 sayılı Kanun’un 11. maddesi kapsamında yapılan başvurunun, dava açma süresini durduracağı hakkında.