İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: Dava konusu sınav duyurusu ve mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; kamu hizmetinin yürütülmesinde istihdam edilecek personelin niteliğinin, ihtiyaç bulunan alanlara göre belirlenmesi gerekliliğinin karşılanmasına ve kamu hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde görülmesinin sağlanmasına yönelik olan hizmetin yetişmiş, ehil kamu görevlilerince yerine getirilmesi ilkesinin gerçekleştirilmesi kapsamında Kurumların asgari niteliklere, hizmetin gereği ilave nitelikler belirleme imkânının bulunduğu, davalı idareye farklı öğrenim düzeyi ve/veya hafızlık ve/veya farklı düzeyde yeterlik şartı aranabilme yetkisi veren dava konusu düzenlemenin de bu anlamda değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu düzenlemede kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: a) Dava konusu edilen idari işlemin tesis edildiği tarihte 15/03/2022 tarihli İçtihatları Birleştirme Kurulu kararı henüz yürürlüğe girmemiş ise de İçtihatları Birleştirme Kurulu kararlarının verildikleri sırada derdest olan davalarda uygulanmasının gerektiği, davacı adına tesis edilen işlemde, bu işleme karşı başvurulacak yargı merciine başvuru süresi gösterilmemiş ise de Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararına göre dava konusu işleme karşı otuz günlük dava açma süresi içerisinde dava açılması gerektiği, b) Davacı şirkete ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmayan iş yeri adresinde, iş saatleri içerisinde, şirket yetkililerinin bulunmadığı sırada, şirket çalışanı olmayan bir kişinin, davacı adına gelen tebligatı şirket çalışanı olarak imza karşılığı almasının normal ve mutad bir durum olarak kabulüne imkân bulunmadığı, bu nedenle tebligat yapılan şahsın şirket adına tebliğe ehil şahıs olduğunun kabulü gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Askeri Yüksek İdare Mahkemesi İkinci Dairesince verilen ilk kararın, 20/07/2016 tarihi öncesinde verilmiş bulunduğu ve 2577 sayılı Kanun’a göre temyize tabi bir karar olduğu ve bu nedenle, bahsi geçen karara karşı yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulması üzerine verilen Kayseri 2. İdare Mahkemesinin kararının da, doğrudan temyize tabi olduğu ve temyiz incelemesinin de yine doğrudan Danıştayda yapılacak olması karşısında, Bölge İdare Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek, dosyanın Danıştaya gönderilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinde usul kurallarına uygunluk görülmediği hakkında.

Resmî yayının özetinden: 3284 sayılı Kanun'da düzenlenen kuralların lafzı ve amacı dikkate alındığında, Kanun'un 2. maddesi uyarınca, resmî daire ve müesseselerin, yalnızca 1. maddede sayılan madenlerin hurdaları ile kullanılamayacak hâle gelmiş vasıtaların kendi ihtiyaçlarından fazla olanlarını askeri fabrikalara (Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu’na) devretmeleri zorunlu olmasına rağmen, 31/10/1972 tarih ve 7/5472 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan, diğer resmî dairelerin almadıkları ve herhangi bir değerlendirme imkânı bulunmayan, ancak "yeni ve kullanılabilir durumda olan" makina, taşıt, yedek parça ve malzemelerin Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu’na satış suretiyle devredilmesini öngören kuralın kanunî dayanağının bulunmadığı ve 3284 sayılı Kanun'u aşar nitelikte olduğu anlaşıldığından, Bakanlar Kurulu kararındaki anılan düzenlemenin bu yönüyle hukuka aykırı olduğu ve ihmâl edilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığı; Düzenleyici işlemlerin yargısal denetiminin bireysel işlemlere göre özellik arz ettiği; zira, düzenleyici işlemlerin yargısal denetiminde, yargı organlarınca üst hukuk kurallarına uygunluk denetimi yapıldığı; idarenin düzenleyici işlem tesis etme yetkisinin, "yasama yetkisinin devredilmezliği" ilkesinin bir sonucu olarak ikincil nitelikte bir kural koyma yetkisi olduğu göz önüne alındığında, söz konusu yetkinin kanunların çizdiği çerçeve içinde kalması ve kanunlara uygun olarak kullanılmasının zorunlu olduğu; bu zorunluluğun bir gereği olarak idarenin, ikincil nitelikteki düzenleyici işlemlerinin üst hukuk kurallarına uygunluğunu (üst hukuk kurallarında yapılan değişikliklere veya Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarına uygunluğunu) sağlamak zorunda olduğu; düzenleyici işlemlerin yargısal denetimi açısından, düzenlemenin tesis edildiği tarihteki hukukî duruma (üst hukuk kurallarına) göre bir yargısal denetimin yapılması durumunda, kurallar hiyerarşisi ilkesinin ihlâlinin söz konusu olabileceği; örneğin, dayanağı üst hukuk kuralına aykırı olarak tesis edilen bir düzenleyici işlemin, sonradan yürürlüğe giren üst hukuk kuralı ile hukuka uygun hâle gelmesi durumunda veya dayanağı üst hukuk kuralına uygun olarak tesis edilen bir düzenleyici işlemin, sonradan yürürlüğe giren üst hukuk kuralı ile hukuka aykırı hâle gelmesi durumunda, düzenlemenin tesis edildiği tarihteki hukukî duruma göre bir değerlendirme yapıldığı takdirde, üst hukuk kuralları ile düzenleyici işlemler arasındaki kurallar hiyerarşisinin bozulacağı; başka bir anlatımla, sonradan yürürlüğe giren kanunî düzenlemeler ile açıkça hukuka aykırı hâle gelen düzenleyici işlemlere, yargısal karar ile hukukî geçerlilik kazandırılmasının söz konusu olacağı; bu itibarla, idarî yargı yerlerince, düzenleyici işlemlerin yargısal denetimi yapılırken, üst hukuk kurallarında yaşanan değişikliklerin veya Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının dikkate alınması gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Avrupa Komisyonu’nun Motorola kararında vurgulandığı üzere, Sözleşmeye eklenen fesih hakkı şartının taraflar arasında küresel boyutta devam eden davaları sonlandıracağı argümanının tek başına yeterli olmadığı, davacı şirketin sahip olduğu Standarda Esas Patente (SEP) erişmeksizin müdahil şirketin ilgili standarda sahip televizyon üretip satamayacağı, dolayısıyla dava konusu patentlerin müdahil şirket için vazgeçilmez nitelik taşıdığı, fesih hakkı şartı içeren Sözleşme'nin mahkeme emri alınmasını müteakip imzalandığı göz önünde bulundurulduğunda, müdahil şirketi patentin geçerliliğini dava etmekten alıkoyan Sözleşme kapsamındaki anlaşmaya davacı şirketin müdahili mahkeme emri aracılığıyla tehdit etmesi üzerine varıldığı, Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın Huawei/ZTE kararında belirtildiği üzere, ihlâl isnat edilen taraf olan lisans alanın lisans görüşmelerinin neticesinden bağımsız olarak ilgili SEP’in geçerliliğini ve esaslılığını her zaman dava edebilmesi gerektiği, aksi yöndeki patent hakkı sahibinin eylemlerinin hâkim durumun kötüye kullanılması bağlamında rekabet ihlâli teşkil edeceği hakkında.