Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
4.000 karar
Karar tarihine göre yeniden eskiyeDanıştay 1. Daire
1. Daire: Kovuşturma İzni, 2547 Sayılı Kanun, Rektör
- Esas
- 2025/366 E.
- Karar
- 2025/359 K.
Resmî yayının özetinden: Ceza soruşturması yapılarak yetkili kurullar tarafından şüpheliler hakkında karar verilmesi gerekirken Rektör tarafından kovuşturma izni verilemeyeceği hakkında.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu
İdari Dava Daireleri Kurulu: İş Yeri Açma ve Çalıştırma Ruhsatı, Faaliyetten Men, Ruhsat İptali
- Esas
- 2024/1890 E.
- Karar
- 2025/590 K.
Resmî yayının özetinden: İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'te yapılan değişiklik dikkate alındığında iş yeri açma ve çalışma ruhsatı iptal edilmeksizin iş yerinin doğrudan mühürlenebileceği hakkında.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu
İdari Dava Daireleri Kurulu: Menfi Zarar, İş Yeri Kapatma, Eksik İnceleme
- Esas
- 2024/1099 E.
- Karar
- 2025/588 K.
Resmî yayının özetinden: İdarenin hukuka aykırı işlemi nedeniyle davacının iş yerinin kapalı olduğu döneme ilişkin olarak menfi zarar kapsamı içerisinde kalan ve zorunlu olarak yapılması gereken masrafların belirlenerek tazmin edilmesi gerektiği hakkında.
Danıştay 8. Daire
8. Daire: Disiplin Cezası, Baro, Avukat
- Esas
- 2023/2095 E.
- Karar
- 2025/2437 K.
Resmî yayının özetinden: Davacının 2 yıl süre ile işten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine cezanın 6 ay süre ile işten çıkarma cezasına çevrilmek suretiyle düzeltilerek onanmasına yönelik Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulunca verilen kararın iptali istemiyle açılan davada verilen kararın temyiz yolu açık olmayan kesin kararlardan olduğu, temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği hakkında.
Danıştay 9. Daire
9. Daire: Tekerrür, Lehe Kanun İlkesi, Uygulanabilirlik
- Esas
- 2024/2784 E.
- Karar
- 2025/802 K.
Resmî yayının özetinden: Lehe kanun ilkesi uyarınca; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 7338 sayılı Kanun’la değişik 339. maddesindeki yeni düzenlemenin sadece lehe olan kısımlarının geçmişe yürütüleceği, bu nedenle anılan maddede yer alan "vergi ziyaı cezasının kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren" ifadesinin, 213 sayılı kanundaki değişikliği yürürlük tarihinden sonraki olaylara uygulanması gerektiği hakkında.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
Orman Şerhinden Sonra Satın Alınan Miras Paylarında TMK 1007 Tazminatı
- Esas
- 2023/672 E.
- Karar
- 2025/130 K.
Editoryal özet: Taşınmazdaki üçte bir payı mirasla edinen davacı, orman şerhi tapudayken kardeşlerinin kalan paylarını da satın almıştır. Tapunun orman vasfıyla Hazine adına iptali sonrasında TMK 1007 tazminatı istemiştir. Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu, tapunun aleniyeti ve satın alınan payların hukuki durumunun bilinebilirliğini esas alarak bu üçte iki pay yönünden sicil zararıyla nedensellik bağı bulunmadığını kabul etmiştir. Bütün paylar için tazminat veren direnme kararı bozulmuştur. İki karşıoy, ağır kusurun bulunmadığını ve mülkiyet hakkının tazminatı gerektirdiğini savunmuş; şerhin yalnız değer hesabına etkisini tartışmıştır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Tahliye Gerçekleşmeden Kiralanan Otel İçin Yapılan Giderlerin İstenmesi
- Esas
- 2024/2335 E.
- Karar
- 2025/1525 K.
Editoryal özet: Otel kiracısı, Bakanlığın eksiklik bildirimi üzerine yaptığı tamiratları zorunlu ve faydalı gider sayarak mal sahiplerinden istemiştir. Kira ilişkisi sürmekte ve otel henüz tahliye edilmemiştir. Mahkeme gider talebini reddetmiştir. Yargıtay, Bakanlık yazısının ve ileri sürülen tadilatların kiralananın sonradan ayıplı hâle geldiğini kanıtlamaya yeterli olmadığını belirlemiştir. Somut koşullarda tahliye gerçekleşmeden faydalı ve zorunlu masraf bedellerinin istenemeyeceği kabul edilerek ret hükmü onanmıştır. Ayıbı giderme yükümlülüğü ile kiralananda kalan değer artışı hesabı somut olgulara göre ayrılmalıdır.
Danıştay 2. Daire
2. Daire: Döviz Cinsi, Kur Tarihi, Yurt Dışı Görev
- Esas
- 2024/4968 E.
- Karar
- 2025/951 K.
Resmî yayının özetinden: Davacının, Eylül 2019 - Ağustos 2022 tarihleri arasındaki dönem için döviz cinsinden alması gereken parasal hakların (sabit ve yan ödeme dahil), bilirkişi raporu tarihindeki T.C. Merkez Bankası döviz satış kurunun esas alınmasında hukuki isabet bulunmadığı hakkında.
Danıştay 13. Daire
13. Daire: Bağımsız Denetim, İdari Yaptırım, Bilirkişi İncelemesi, Özel veya Teknik Bilgi Değerlendirmesi, Hakimin Mesleki Bilgi ve Deneyimi
- Esas
- 2024/401 E.
- Karar
- 2025/1172 K.
Resmî yayının özetini okuyun
Resmî yayının özetinden: Davacı tarafından gerçekleştirilen fiillerin Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 41. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendini ihlal edip etmediğinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyle değerlendirilmesi gerektiği, İdare Mahkemesince, çözümün hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektirdiğinden bahisle bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verildiği, oysa Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan bir uyuşmazlıkta bilirkişi raporu alınması ve bu bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesinde usul hükümlerine uygunluk bulunmadığı anlaşılmakla birlikte, Mahkemece, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddedildiği göz önüne alındığında, söz konusu aykırılık ve davacı tarafından ileri sürülen diğer iddiaların temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı; Bu itibarla, davacı tarafından Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 41. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ihlal edildiğine ve anılan Yönetmeliğin 43. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı şirkete uyarı yaptırımı uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmadığı hakkında.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
SGK Prim Takibinde Yönetim Kurulu Dönemi, Ödeme Emri ve Menfi Tespit Hükmü
- Esas
- 2024/626 E.
- Karar
- 2025/4012 K.
Editoryal özet: Yönetim kurulu üyesi, şirket prim borçları nedeniyle konulan hacizlere ve kişisel sorumluluğuna karşı dava açmıştır. Birden çok bozma sonrasında bazı borç dönemleri için menfi tespit reddedilmiş, ödeme emri yokluğu nedeniyle haciz kaldırılmıştır. Daire, talebin ve hükmün infazda tereddüt bırakmayacak biçimde kurulmasını, gerçek yönetim dönemi ve istifanın sicil belgeleriyle değerlendirilmesini istemiştir. Kararı bozmuştur. Haczin usul eksikliği, maddi prim sorumluluğunu kendiliğinden ortadan kaldırmamaktadır; aynı şekilde yönetim sıfatı da bütün dönemlerin borcunu sınırsız yükleyen sonuç olarak sunulmamıştır.
Danıştay 6. Daire
6. Daire: Yargı Kararıyla Zorlama, Kök Parsel, Eşdeğer Yer, Kamu Ortaklık Payı, Asgari Parsel Büyüklüğü
- Esas
- 2021/7118 E.
- Karar
- 2025/1291 K.
Resmî yayının özetini okuyun
Resmî yayının özetinden: Taşınmazın bulunduğu alanda imar planı ile getirilen 3000 m2 ifraz şartının asgari olarak belirlenmesi gereken parsel büyüklüğü olduğu, davacı idarece bunun üzerinde de parsel büyüklüğü belirlenebileceği, dosyada bulunan plan paftalarının incelenmesinden dava konusu taşınmazın çevresinde yer alan parsellerin de yaklaşık olarak aynı büyüklükte olduğu, idarenin takdirinde olan bir konuda yargı kararıyla zorlanamayacağı açık olup bu yönden dava konusu parselasyon işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı, kök parselin düzenleme ortaklık payına konu bir alanda kalması halinde eşdeğer nitelikte mümkün mertebe en yakın yerde oluşturulan özel mülkiyete konu imar parselinden tahsis yapılması gerekliliğine ilişkin kuralın kamu ortaklık payı (KOP) parselinden yapılacak hisselendirmede uygulanacağına ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, parselasyon düzenleme sahasında bulunan tüm parsellerden KOP parsellerinde eşit oranda hisselendirme yapılması gerekliliği, kök parsel ile kamu ortaklık payı sonucu oluşturulan kamusal alanların farklı yerlerde olabileceği hususu da göz önüne alındığında dava konusu parselasyon işleminde bu yönüyle de hukuka aykırılık görülmediği hakkında.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Kira Tespiti Ölçütleri ile Aşırı İfa Güçlüğüne Dayalı Uyarlamanın Ayrılması
- Esas
- 2024/1083 E.
- Karar
- 2025/1439 K.
Editoryal özet: BAM kararları, ekonomik değişime dayanılarak beş yıllık dönem dolmadan kira uyarlaması istenip istenemeyeceğinde ayrılmıştır. Yargıtay, olağan enflasyon, satın alma gücü, kiralananın durumu ve emsal değişimi gibi TBK 344 tespit ölçütlerinin aynı gerekçeyle TBK 138 uyarlama sebebine dönüştürülemeyeceğini kabul etmiştir. Buna karşılık TBK 138’deki diğer olağanüstü sebep ve koşullar gerçekleşirse her zaman uyarlama davası açılabileceğini belirtmiştir. Daire özel-genel kanun karşılaştırmasını bu ayrımın temeli olarak benimsememiştir. Uyuşmazlık, bütün uyarlamaları beş yıl yasaklayan bir sonuç yerine bu iki kurumun farklı amaç ve koşullarını koruyacak biçimde giderilmiştir.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.