Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
4.000 karar
Karar tarihine göre yeniden eskiyeDanıştay 5. Daire
5. Daire: Yargı Mensubu, FETÖ/PDY ile İrtibat ve İltisak
- Esas
- 2017/4019 E.
- Karar
- 2021/3215 K.
Resmî yayının özetini okuyun
Resmî yayının özetinden: Davalı idarece davacının terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplarla iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğuna ilişkin yeterli delil sunulmadığı, sunulan delillerin ise davacının iltisakı veya irtibatını ortaya koyacak yeterlilikte ve nitelikte olmadığı sonucuna varıldığından, davacının 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlem ile bu işleme karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı hakkında.
Danıştay 10. Daire
10. Daire: Sağlık Hizmeti, Tıbbi Araç, Komplikasyon
- Esas
- 2019/6810 E.
- Karar
- 2021/4995 K.
Resmî yayının özetinden: Sağlık hizmetinin sunumunda kullanılan tıbbi araç, gereç ve malzemeden kaynaklanan zararın, sağlık hizmeti görevlilerince tanı, teşhis ve tedavi aşamalarında gerçekleştirilen iş ve işlemler sonucunda meydana gelen zararlarda olduğu gibi olağan komplikasyon riskinden kaynaklandığının kabulüne olanak bulunmadığı hakkında.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
İki Doğum Arasındaki Parça Kalması İddiasını Karşılamayan Tıbbi Raporda Eksik İnceleme
- Esas
- 2020/11956 E.
- Karar
- 2021/10540 K.
Editoryal özet: Hasta, iki doğum sonrasında gelişen sorunlar ve rahmin alınması nedeniyle hekim ile özel hastaneden tazminat istemiştir. ATK ikinci doğumdaki yapışık plasentanın kanama ve rahmi koruma amacıyla bırakılmasını uygun bulmuştur. Ancak davacının ilk doğumda parça unutulduğu ve sonraki zararı doğurduğu itirazı karşılanmamıştır. Yargıtay, iki doğumun bütün kayıtlarıyla kadın doğum uzmanının bulunduğu üniversite kurulundan ayrıntılı rapor alınması için ret kararını bozmuştur. Parça unutulduğu, kusur ve illiyet henüz kesin kabul edilmemiştir.
Danıştay 9. Daire
9. Daire: 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 24/2. Maddesi, Muaf Kuruluş, Verginin Sorumlusu, İhale Kararı Damga Vergisi
- Esas
- 2018/6781 E.
- Karar
- 2021/4827 K.
Resmî yayının özetinden: 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 24/2. Maddesi uyarınca damga vergisinden muaf kuruluşlarca kişilerin (1) sayılı tabloda yer alan işlemleriyle ilgili olarak düzenlenen ve sadece bu kurumların imzasını taşıyan kağıtlara ait verginin tamamının kişiler tarafından ödeneceği hükmü karşısında, muaf kuruluşlara ait ihale kararlarına ilişkin damga vergisinden ihaleyi alan kişilerin sorumlu olduğu hakkında.
Danıştay 7. Daire
7. Daire: Tecil, Terkin
- Esas
- 2018/5335 E.
- Karar
- 2021/4170 K.
Resmî yayının özetinden: İdarece henüz verginin tecil edilip edilmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmadığı, söz konusu tecil işleminin değerlendirmeye alınabilmesi için davacıdan bilgi ve belge talep edildiği, bu haliyle henüz ortada tecil edilmemiş bir vergi varken bu verginin ödeme emriyle tahsil edilmeye çalışılmasının hukuka aykırı olduğu hakkında.
Danıştay 10. Daire
10. Daire: Asgari İşçilik, İdari Para Cezası, Otel Hizmeti
- Esas
- 2019/4829 E.
- Karar
- 2021/4829 K.
Resmî yayının özetini okuyun
Resmî yayının özetinden: Sosyal Güvenlik Kurumu’nun denetim ve kontrolle görevlendirilmiş memurlarının, herhangi bir kişi, kurum ya da sektör ayrımı yapılmaksızın, işin 5510 sayılı Kanun kapsamında olması ve o iş için sigortalı çalıştırılması kaydıyla, tüm işverenlere ve işlere yönelik asgari işçilik tutarı tespiti yetkisi bulunduğu hususu dikkate alındığında “otel hizmeti” faaliyeti yürütülen davacı şirkete ait işyerine yönelik Sosyal Güvenlik Kurumunca asgari işçilik tespiti yapılamayacağı gerekçesiyle dava konusu idari para cezasının eksik işçilik bildirimine ilişkin kısmının iptali yönünde verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı hakkında.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, 2021/4968 E., 2021/918 K.
- Esas
- 2021/4968 E.
- Karar
- 2021/918 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Davacı vekili, müvekkili tarafından 28/02/2011 tarihinde satın alınan ticari aracın "V kayışının kopması ve motorunun kilitlenmesi" üzerine 23/07/2012 tarihinde davalıya ait servise götürüldüğünü ve serviste garanti kapsamında tamir edilerek 27/07/2012 tarihinde aracın teslim alındığını, onarımdan kısa bir süre sonra 11/08/2012 tarihinde aynı arızanın tekrarlaması üzerine yeniden davalıya ait servise götürüldüğünü, arızanın aracın alt tarafına darbe almasından kaynaklandığı gerekçesiyle garanti kapsamında işlem yapılamayacağının belirtildiğini, aracın haftalarca serviste bekletildiğini, sigorta şirketine müracaat edilmesi üzerine sigorta eksperinin 28/09/2012 tarihli raporunda arızanın darbe nedeniyle oluşmadığının, servisin ileri sürdüğü iddiaların makul olmadığının ve kasko teminatı kapsamında değerlendirilmeyi gerektirir izahat getirilemediğinden kaskodan da yararlanılamayacağının bildirdiğini, bu sebeple aracın onarımının özel serviste gerçekleştirildiğini, davacının araç tamiri nedeniyle harcadığı 10.030,00 TL'nın rücuen tahsilini ve aracın kullanılamadığı günler için iş kaybı zararı için şimdilik 500,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, aracın 28.02.2011 tarihinde trafiğe çıktığını, TBK m.231'de belirtilen zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığını, araçta üretimden kaynaklanan bir kusur bulunmadığını, aracın ilk olarak 58.039 km'de servise giriş yaptığını, bilahare 59.865 km'de servise getirildiğini, arızanın alttan aldığı darbeden kaynaklandığını, garanti kapsamında bulunmadığını, iş kaybına ilişkin iddiaların gerçek olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Danıştay 1. Daire
1. Daire: Ceza Soruşturması, Delil İstemi, Cumhuriyet Başsavcısı
- Esas
- 2021/1365 E.
- Karar
- 2021/1454 K.
Resmî yayının özetinden: 2547 sayılı Kanunun 53’üncü maddesi uyarınca yapılan ceza soruşturmasında soruşturmacının talep ettiği delil istemlerinin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından karşılanması gerektiği hakkında.
Danıştay 7. Daire
7. Daire: Tespit
- Esas
- 2017/2399 E.
- Karar
- 2021/4080 K.
Resmî yayının özetinden: Tek bir tespite dayalı ihlal halinde tek bir usulsüzlük cezası kesilebileceği, her bir beyanname için ayrı ayrı usulsüzlük cezası kesilemeyeceği hakkında.
Danıştay 9. Daire
9. Daire: Elektrik Üretim Lisans Harcı, Su Kullanım Bedeli, 492 Sayılı Harçlar Kanunu, 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu
- Esas
- 2020/6293 E.
- Karar
- 2021/4699 K.
Resmî yayının özetinden: 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca hidrolik kaynaklara dayalı elektrik üretim faaliyetinde bulunanlardan alınması öngörülen elektrik üretim lisans harcına ilişkin olarak getirilen düzenlemeye istinaden ödenen “su kullanım bedeli kavramının” 6446 sayılı elektrik piyasası kanunu ve ilgili yönetmelik hükümleri dikkate alındığında “hidroelektrik kaynak katkı payı” ile eş değer kavram olduğu, havza hidrolojik gözlem, değerlendirme ve kontrol hizmet bedelinin ise “su kullanım bedeline” eş değer kavram olarak değerlendirilemeyeceği hakkında.
Danıştay 12. Daire
12. Daire: 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunun 125/E-(g) Maddesi ile 131. Maddesi, Devlet Memurluğundan Çıkarma, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması
- Esas
- 2021/572 E.
- Karar
- 2021/4911 K.
Resmî yayının özetinden: Disiplin soruşturmasında elde edilen deliller ve ifadelerin değerlendirilmesinden davacının üzerine atılı eylemlerin niteliği itibarıyla yüz kızartıcı ve utanç verici hareketler olduğu, isnat edilen disiplin suçunun sübuta erdiği anlaşıldığından hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının disiplin cezası verilmesine engel teşkil etmediği dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararda hukuki isabet bulunmadığı hakkında.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Ceza Dava Zamanaşımında Son Kesen İşlemin Doğru Tarihlendirilmesi
- Esas
- 2021/3851 E.
- Karar
- 2021/6892 K.
Editoryal özet: Taksirle yaralama davası zamanaşımı nedeniyle düşürülmüş, fakat mahkeme süreyi iddianame tarihinden başlatıp sonraki kesen işlemi göz ardı etmiştir. Yargıtay, sanığın 29 Nisan 2013 tarihinde hâkim karşısındaki kimlik tespitli ilk beyanını son kesen işlem kabul etmiştir. Somut suç bakımından sekiz yıllık sürenin bu tarihten başlayarak 29 Nisan 2021 tarihinde dolduğunu açıklamıştır. Sonuçta düşme doğru olduğundan yeniden yargılama yapılmadan gerekçe düzeltilmiş ve hüküm düzeltilerek onanmıştır. Karar bütün ceza suçları için tek bir süre getirmemekte; olayın suç vasfı, tarihleri ve kesen işlem sırasıyla sınırlı hesap örneği sunmaktadır.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.