İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: Basit usulde vergilendirilmesi için gerekli şartları 2007 yılında kaybettiğinden bahisle geçmişe dönük olarak 01/01/2007 tarihinden geçerli olmak üzere 2007 yılında gerçek usulde vergilendirilmek suretiyle yapılan tarhiyatlarda hukuki isabet bulunmamaktadır. 193 sayılı Kanun’un 46. maddesinde yer alan ‘’Basit usule tabi olmanın şartlarından herhangi birini takvim yılı içinde kaybedenler, ertesi takvim yılı başından itibaren gerçek usulde vergilendirilirler.’’ şeklindeki kural dikkate alındığında davacının 2007 yılında basit usulde vergilendirilmesine devam edileceği açıktır. Bu anlamda POS çekimlerine ilişkin teslimlerin, KDV’den istisna olması (beyanname verme zorunluluğu bulunmadığı); gelir vergisi yönünden ise kazancın basit usulde vergilendirilmesi gerekirken gerçek usulde vergilendirilmesi hukuka uygun düşmediği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Dağıtıcı davacı Petrol Ofisinin bayisine ihracaat istisnası kapsamında teslim ettiği akaryakıta ilişkin uyuşmazlığın çözümünde temyiz dairesinin bozma kararına uyarak davanın reddi yolunda verilen kararın; Anayasa Mahkemesinin kanunla konulan istisna uygulamasının düzenleyici işlemlerle sınırlandırılamayacağı aksi halin verginin kanuniliği ilkesine aykırı düştüğü içtihadı ve yeni temyiz incelemesinin başka bir temyiz dairesinin müstekar içtihadları doğrultusunda yapılması nedeniyle davalı lehine usuli kazanılmış hakkı oluşturmadığı Kanunla getirilen “standart akaryakıt deposu’’ istisnasının ikincil nitelikli düzenleyici işlemlerle sınırlandırılamayacağından dava konusu işlemin sebep unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu hakkında.

Resmî metinden: davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: YARGITAY KARARI Davacı; davalı ile aralarında 01/01/2006 tarihinden 31/12/2008 tarihine kadar mesire yeri kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin bitimi tarihinden bir gün öncesinde idareye süre uzatımı için başvuruda bulunulması ve idarenin uygun bulması halinde sözleşmenin 31/12/2012 tarihine uzatılacağının kararlaştırıldığını, işletme süresi içinde kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin uzatılmayacağının davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, tesisin 31/12/2008 tarihinde boşaltılması gerektiği halde davalının sözleşme hükümlerine aykırı olarak ihale konusu yeri tahliye etmediğini, öte yandan davalıya teslim edilen demirbaşların eksik ve tahrip edilmiş olduğuna dair yaptırılan tespit sonucu düzenlenen raporda zararın 47.835TL olarak belirlendiğini, davalının tahliye etmediği günler karşılığında 5.243,28TL kira bedeli ve ayrıca sözleşme gereğince kararlaştırılan cezai şart bedeli olan 2.865.078TL'nin ödemesi gerektiğini, ihale konusu edilen yerin 09/12/2009 tarihinde tamamen tahliye edilerek idareye teslim edildiğini ileri sürerek; demirbaşlar için uğranılan zarar, kira bedeli ve cezai şart olarak belirlenen toplam 2.918.156,28TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Resmî yayının özetinden: 20/02/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 6. Maddesi ile "kesinleşen imar planları veya parselasyon planlarına karşı kesinleşme tarihinden itibaren her halde 5 yıl içinde dava açılabilir" hükmü getirildiği, bu sürenin dava açma süresini yeniden belirleyen ve genişleten (5 yıla yayan) sürelerden olmadığı gibi her türlü imar planın kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin dolması üzerine her halde dava açılmasını engellemeye yönelik hak düşürücü süre olduğu, askıda itirazı bulunmayan davacı tarafından dava konusu planın askıdan indirilme tarihini takip eden 60 gün içinde açılması gerekirken bu süre geçirildikten sonra açılan davanın süre aşımı nedeniyle incelenemeyeceği hakkında.