İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: 1- Teşmil uygulamasına vergiyi doğuran olaya ilişkin muamelelerin içeriği emtianın veya işin nev'i, miktarı, fiyatı ve tutarı gibi unsurlar ile vergiyi doğuran olayın kendine özgü durumu dikkate alınarak başvurulması ve bu yöntemin uygulaması sonucunda bulunan vergilendirilebilen matrahın hukuka uygunluğunun da bu bağlamda incelenmesi gerektiği, 2- Teşmil uygulamasına esas alınacak hukuksal muamelelerin sayısının teşmile konu muamelelerin sayısına oranının olayın gerçek mahiyetini ortaya koymaya yetecek düzeyde olmasının vergilendirmenin hukuka uygunluğunun ortaya konulabilmesi açısından önem arz ettiği, 3- Dava konusu vergi ve cezaların ait olduğu yılda yetki belgesine eklenen araçların sahiplerinin sayısı karşısında davacıya ödeme yaptığını ifade eden kişilerin sayısının vergilendirmeye esas matrahın teşmil yöntemiyle belirlenmesine yeterli olacak bir orana ulaşmadığı, 4- Davacıya ödeme yaptığını ifade eden kişilerin beyanlarının davacının bu kişilerden gelir elde ettiğini ve kiralama sözleşmesinin maliyetin hesaplanmasında gerçek durumu yansıtmadığını kanıtlar nitelikte olduğu hakkında.

Resmî yayının özetinden: Davacının, 2014 ve 2015 yıllarında sosyal denge tazminatından yararlandırılmasına engel olduğunu belirttiği, anılan döneme ilişkin Sosyal Denge Sözleşmesinin 23. maddesinin son uygulama tarihinin 31/12/2015 tarihi olduğu göz önüne alındığında, Sosyal Denge Sözleşmesinin 23. maddesi yönünden 2577 sayılı Kanun’un 7. ve 11. maddelerinde öngörülen süre içerisinde açılmadığı açık olan davanın bu kısmının süre aşımı nedeniyle incelenme olanağı bulunmadığı, davacının, 2014 yılı Nisan ayından 31/12/2015 tarihine kadar sosyal denge sözleşmesinden yararlandırılmamasının dayanağını teşkil eden 23. madde, İstanbul 12. İdare Mahkemesinin kanun yollarına başvurulmayarak kesinleşmiş olan 06/03/2018 tarih ve E:2017/1697, K:2018/445 sayılı kararıyla hukuka aykırılığı saptanarak iptal edilmiş olduğundan ve düzenleyici işleme ilişkin iptal kararları, bu düzenleyici işlemden etkilenen üçüncü kişiler yönünden de sonuç doğurduğundan, dava konusu bireysel işlemin, davacının, 2014 Nisan ayından 31/12/2015 tarihine kadar ödenmeyen sosyal denge tazminatı tutarının ödenmesi istemine ilişkin kısmının hukuki dayanaktan yoksun kaldığı, bireysel işlemin bu kısmının belirtilen gerekçeyle iptali gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Davalı idarece dosyaya sunulan ve dava konusu işlemin sebep unsurunu oluşturan bilgi ve belgelerin, ilk derece mahkemesince ara kararıyla davacıya tebliği ve davacının söz konusu bilgi ve belgelerle ilgili olarak cevap hakkını kullanabilmesi ve beyanlarını dosyaya sunabilmesi olanağı sağlandıktan sonra, davalı idarenin savunması ile davacının cevaplarının birlikte değerlendirilmesi suretiyle dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelere göre karar verilmesi gerekirken, söz konusu bilgi ve belgelerin davacı tarafa tebliği sağlanmaksızın hüküm kurulmasında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/3. fıkrasında yer alan düzenlemeye ve adil yargılanma ilkesine uyarlık bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: 2575 sayılı Kanun'un 24. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde yer alan "Birden çok idare mahkemesinin yetki alanına giren işler" ibaresinin, dava konusunun tek bir işlemden oluştuğu veya birden fazla işlemden oluşmakla birlikte bu işlemlerin birbirinden ayrılmasının mümkün olmadığı ve farklı yargı çevrelerini kapsayan uyuşmazlıklara çözüm getirmeyi amaçlayan sınırlı bir görev ilkesi olduğu; aksi durumda, bağlantılı davaların tamamının 2575 sayılı Kanun'un 24. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi kapsamında Danıştay'da görülmesi sonucunun doğacağı; bu itibarla, üç farklı işleme karşı açılan davaya ilişkin dilekçenin reddine karar verilerek ayrı ayrı dava açılması hâlinde her davada yetkili olan mahkemece gerekirse bekletici sorun yoluyla çelişkisiz yargısal sonuçlara ulaşılabileceği, yetki sorununun çözümlenemez bir nitelik taşımadığı açık olduğundan, usûl ekonomisine ve dava açma şekline yönelik bir kurala, mahkemelerin görevlerini değiştirecek bir işlev kazandırılarak açılan davanın Danıştay'ın görevine girdiğinin kabul edilmesinin mümkün olmadığı hakkında.