İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: Menfaat ihlalinde ilgilinin idari işlemle meşru, kişisel ve güncel bir menfaat ilişkisinin kurulması gerektiği açık olup, imar planı değişikliği taleplerinde ilgililerin ancak kendi mülkiyetlerinde bulunan taşınmazlara ilişkin kullanım kararlarının değiştirilmesini talep edebileceği dikkate alındığında, davacıların mülkiyeti kendisine ait olmayan dava konusu taşınmaza ilişkin kullanım kararının değiştirilmesi amacıyla parsel maliki tarafından yapılan plan değişikliği başvurusunun reddine dair işlemin iptalini istemekte 2577 sayılı Kanunun 10. maddesi kapsamında hukuki, kişisel ve güncel bir menfaatinin söz konusu olamayacağı açık olduğundan, anılan kısım yönünden davacıların dava açma ehliyetinin bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: Vergi Dava Dairesince işin esası hakkında verilen kararın, temyiz aşamasında, davacının vefat ettiği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca inceleme yapılmak üzere bozulması sonrasında söz konusu kararın hukuk aleminde varlığını sürdürdüğünden söz edilemeyeceğinden ancak değinilen yasal düzenlemedeki şartların oluşması halinde dosyanın yeniden işleme konularak istinaf istemi hakkında karar verilebileceği, dolayısıyla bu yönde bir karar alınmadan dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi için Danıştay'a gönderilmesinin yargılama hukukuna uygun düşmediği hakkında.

Resmî yayının özetinden: 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu uyarınca disiplin cezasını gerektiren eylemin aynı zamanda bir suç teşkil etmesi nedeniyle ceza soruşturması veya kovuşturması açılmış olması ve kanunda söz konusu suç için daha uzun bir zaman aşımı süresinin öngörülmüş olması durumunda, disiplin cezası verme yetkisi bakımından zamanaşımı süresinin 2802 sayılı Kanun'da öngörülen 5 (beş) yıl olarak değil, Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen dava zaman aşımı süresi olarak uygulanması gerektiği; disiplin cezasını gerektiren eylemin aynı zamanda bir suç teşkil etmesi nedeniyle kovuşturma açılmış olması ve Hâkimler ve Savcılar Kurulunca kovuşturma sonucunun beklenmesine karar verilmesi halinde ise disiplin cezası verme yetkisi bakımından zaman aşımı süresinin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren iki yıl olarak uygulanması gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: i. Kurumlar vergisine ilişkin inceleme raporunda, gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturalar kullanılmak suretiyle kayıt ve beyan dışı bırakıldığı tespit edilen kurum kazancı üzerinden hesaplanan net kâr payının işletmeden çekilerek ortaklara dağıtıldığının kabulünün gerektiği, ii. Kâr payının hesaplanmasında dikkate alınacak unsurlar düşüldükten sonra hesaplanan kâr payı, “dağıtılabilir net kâr payı” değil “dağıtılabilir brüt kâr payı” olduğundan, bu şekilde hesaplanan kâr payının gelir (stopaj) vergisi matrahına esas teşkil ettiği, iii. Davalı idarece kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılata ilave bir ekonomik kaynağın elde edildiğine ve bu kaynağın ortaklara dağıtıldığına dair yapılmış herhangi bir tespit bulunmadığından tarh edilen kurumlar vergisi düşüldükten sonra bulunan fark kârın “net kâr payı” olduğunun kabulü ile brüte iblağ edilmesi suretiyle tespit edilen matrahın bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, iv. Sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi yönünden vergi kaybına sebebiyet verilmesi, tek başına, tevkifat yükümlülüğünü yerine getirmeme eyleminin Kanun’un 359. maddesinde sayılan tipiklikte olduğunun ve sahte fatura kullanma eylemi ile gelir (stopaj) vergisinin ziyaa uğratıldığının kabulüne imkan vermediği, elde edilen kazancın ortaklara dağıtıldığını gizlemek ve kâr dağıtımından doğan tevkifat yükümlülüğünden kaçınmak amacıyla sahte fatura kullanıldığına dair hususun somut olarak ortaya konulamadığı anlaşıldığından tevkifat yükümlülüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle ziyaa uğratılan gelir (stopaj) vergisinin üç katı tutarında ceza kesilebilmesi için gerekli yasal şartların oluşmadığı hakkında.