İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: Davacı tarafından uyuşmazlık konusu beyannamelere ihtirazi kayıt konulmasına karşılık itiraz edilmediğinin anlaşılması karşısında, ithale konu eşyaya ilişkin faturalardaki düşük birim fiyatlarının gözetim bedeline yükseltilmesi suretiyle yapılan taahhüt niteliğindeki bu beyanın, davacıyı bağladığı açık olup İran İslam Cumhuriyeti Menşeli Bazı Tarım Ürünleri İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulaması Hakkında Karar kapsamında belirlenen kontenjandan daha fazla eşya ithal ettiği sabit olan davacının anılan nitelikteki beyanı üzerinden tesis edilen ek tahakkuka vaki itirazın reddine dair işleme karşı açılan işbu davada, gözetim kıymetinin hukukiliğinin denetlenmesine olanak bulunmadığı; davacının kota hakkından yararlanmak ve indirimli oran üzerinden ithalat yapabilmek amacıyla davalı idareye yaptığı başvurusunun kabul edilerek olur verildiği, ayrıca, 07/07/2018 tarih ve 30471 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren İran İslam Cumhuriyeti Menşeli Bazı Tarım Ürünleri İthalatında Tarife Kontenjanı Uygulanmasına ilişkin Tebliğ kapsamında yapılan düzenlemeler göz önünde bulundurularak, olayda, davacı açısından 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde öngörülen ceza kesme koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Uyuşmazlık konusu faturanın düzenlendiği tarih itibarıyla görevli yargı koluna ilişkin belirgin bir içtihadın bulunmadığı, Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarında içtihat değişikliğine gidilmiş olmasının hukukî sürecin aşırı karmaşıklığına kanıt oluşturduğu, güncel kararlar doğrultusunda adlî yargıda görülmesi gerektiği söylenebilecek bir uyuşmazlıkta süreye ilişkin hesabın, idarî yargıda yer alan kısıtlı dava açma süreleri esas alınarak yapılmasının haksızlık oluşturacağı anlaşıldığından adlî yargıda açılan davanın, idarî davalar yönünden belirlenen altmış gün içerisinde açılmadığından bahisle davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin yorumun aşırı katı ve şekilci olduğu; Adlî yargıda açılan davanın, idarî yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan usûlden reddine ilişkin kararın kesinleşmesi üzerine otuz günlük süre içerisinde İdare Mahkemesi'nde dava açıldığı, 2577 sayılı Kanun'un 9. maddesinin birinci fıkrasınında yer alan "Görevsiz yargı merciine başvurma tarihi, Danıştaya, idare ve vergi mahkemelerine başvurma tarihi olarak kabul edilir." şeklindeki kuralın işbu davada uygulanmasının aşırı katı ve şekilci bir yorum olacağı anlaşıldığından davanın süresinde olduğunun kabulü gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Danıştayın temyiz incelemesi sonucunda verdiği bozma kararı üzerine bölge idare mahkemesinin vereceği kararlar ile istinaf aşamasında bölge idare mahkemesinin vereceği kararların farklı usullere ve sonuçlara bağlandığı, istinaf isteminin reddi yolunda verilen Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının yeniden bir karar verilmek üzere bozulması halinde gerek bozulan kararın gerek ilk derece mahkemesi kararının hukuki varlığını kaybetmiş olması nedeniyle Danıştay bozma kararına uyulmasının ardından bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılamanın istinaf incelemesi niteliğinde olmadığı da göz önünde bulundurulduğunda, Bölge İdare Mahkemesince hüküm mahkemesi sıfatıyla uyuşmazlığı sona erdirecek bir karar vermesi gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: Dava açma hakkının doğal olarak yasayla belirlenen şartları mevcut olmakla birlikte, Mahkemelerin yargılama usullerini uygularken bir yandan davanın hakkaniyetine halel getirecek kadar abartılı şekilcilikten, öte yandan, kanunla öngörülmüş olan usul şartlarının ortadan kalkmasına neden olacak kadar aşırı bir gevşeklikten kaçınmaları gerektiği bu kapsamda yargı yerlerine, dilekçe ret kararları üzerine verilecek dava ret kararları öncesinde dava dilekçesi dışındaki diğer belgelerin de bir bütün olarak incelenerek sonuca varılması gerektiği, davacının dava açmaktaki amacının anlaşılması durumunda ise dava dilekçesinin diğer yargılama usulü kurallarına uygun olup olmadığının incelenmesi, uygun olduğunun tespiti halinde işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiği hakkında.

Resmî yayının özetinden: 1- Mükelleflerin verginin tarhı için vergi kanunları ile belirli zamanlarda müracaat etmemeleri veya vergi kanunlarıyla kendilerine yüklenen ödevleri süresinde yerine getirmemeleri halinde tarh ve tahakkuk etmeyen verginin, ilgili kanunda gösterilen matrah üzerinden Vergi Usul Kanunu'nun 131. maddesi gereğince düzenlenen yoklama fişine istinaden idarece tarh yöntemiyle tarh edileceği 2- Yoklamalar esnasında davacı tarafından denetimden kaynaklanan bilgi verme ödevinin yerine getirilmemesi nedeniyle yoklamada güçlüklerle karşılaşıldığından, yardımda bulunan muhtar nezdinde düzenlenen yoklama fişlerinin tarh edilen vergi ve kesilen cezalara dayanak alınabilecek nitelikte olduğu ve yoklama fişlerinde açıklamaya yer verilmemesinin tarhiyatı kusurlandıracak nitelikte görülmediği hakkında.