İçtihat Arşivi

Resmî metinden: davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde eksik ödenmiş bulunan sigorta primlerinin tespiti ile eksik primlerin işverence tamamlatılmasına karar verilmesini, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 22.01.2018 tarihinden 11.10.2019 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesinden kaynaklı alacak davasının 2.İş Mahkemesinin 2019/373 Esas sayılı dosyasında görüldüğünü, davacının SGK kayıtları incelendiğinde prime esas kazanç olarak 2.029,50 TL gözükmekte olup bu rakam gerçekte almış olduğu maaştan daha düşük olduğunu, müvekkilinin davalı işyerinde çalışmış olduğu süre boyunca net maaşı 2.500 TL olduğunu, müvekkilinin SGK'ya yatan sigorta primi, almış olduğu gerçek maaşı üzerinden değil asgari ücret üzerinden yatırılarak ileride alacağı emekli maaşında aleyhine eksiklik olacağı ve mağduriyet yaşayacağını, bu nedenle davacı müvekkilinin eksik ödenmiş bulunan sigorta primlerinin tespiti ile eksik primlerin işverence tamamlatılmasına karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Resmî metinden: II. CEVAP 1.Asıl davada davalı vekili asıl cevap dilekçesinde; Davacı tarafın ileri sürdüğü hususların haksız ve mesnetsiz olduğunu, restoran için "... ... Halk" ismiyle marka tescil başvurusunda bulunduğunu ve talebin TPMK tarafından kabul edildiğini, müvekkilinin 2014/88856 nolu marka tescilinin mevcut olduğunu, 04.11.2014 yılına kadar markayı kullanma hakkı olduğunu, davacıların tescil ettirdiği markalarla iltibasa neden olunmasının söz konusu olmadığını, müvekkilinin satmış olduğu ürünlerin ile davacıların ürünlerinin farklı olduğunu, müvekkilinin sadece sulu yemek değil, ızgaralarıyla da tanınan ve bilinen bir işyeri olduğunu, davacıların "... ... Lokantası" marka tescilinin 25.08.2014 tarihinde yapıldığını, müvekkilinin de kendi markası olan "... ... Halk Lokantası"nın tescil başvurusunu 04.11.2014 yılında yaptırdığını, asıl davacı tarafın, tescile aykırı kullanımla iltibasa neden olmakta ve haksız rekabet yaratmakta olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Resmî yayının özetinden: 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 42. maddesinin 2. fıkrasının (ç) bendinde konu alan ile bu alanın bulunduğu arsa veya arazinin emlak vergisine esas asgari metrekare birim değerinin çarpımı ile bulunan bedel kadar olacağının anılan bentte açıkça düzenlediği, "bina emlak vergisi" ifadesinin kullanmadığı, buna rağmen davalı idarece 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesinin 2. fıkrasının (ç) bendi uyarınca ilave edilecek para cezasının hesaplanmasında aykırılığa konu alanın bulunduğu arsa veya arazinin emlak vergisine esas asgari metrekare birim değeri baz alınması gerekirken, 2020 yılı "Bina Emlak Değeri" üzerinden metrekare birim değerinin bulunduğu ve buna göre hesaplama yapıldığı, dolayısıyla kanuna aykırı şekilde yapılan bir hesaplamanın olduğu hakkında.

Resmî yayının özetinden: Polis memuru iken vazife malullüğü aylığı bağlanmak suretiyle emekliye ayrılan davacının maddi zararının, aktif dönemde emsallerinin görev aylığı ile davacıya bağlanan vazife malullüğü aylığının, pasif dönemde ise yasal emeklilik yaşını tamamladığı tarih itibarıyla davacıya bağlanacak emekli aylığı ile bu dönemde de davacının almaya devam ettiği vazife malullüğü aylığının dikkate alınarak hesaplanması, davacıya nakdi tazminat ve/veya ek ödeme yapılmış ise bu ödemelere yasal faiz uygulanarak güncelleştirilmiş tutarlarının hesaplanan maddi zarardan mahsup edilmesi, bakıcı tazminatının hesaplanması sırasında 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun Ek 77. maddesinin dikkate alınması, davacının muhtemel ömrünün ülkemize özgü olan ve güncel verilere göre hazırlanan TRH 2010 Ulusal Mortalite Tablosuna göre belirlenmesi gerektiği hakkında.