İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: 1- Türk vergi sisteminde ticari kazancın elde edilmesinin tahakkuk esasına bağlanması nedeniyle gelirin tahakkuk etmesi için alacak hakkının doğmasının yeterli olduğu ve tahsilatın gerçekleşmesinin aranmayacağı, 2- Mükellefin vergilendirmeyle ilgili olguları belgelendirmek ve yasal defterlerine yansıtmakta yükümlü oldukları, defter ve belge düzenine uyulduğu taktirde beyanlar ile defter ve belgelerin doğruluğunun ilk görüş karinesinden yararlanacağı ve aksine ispatın vergi dairesine düştüğü, 3- Öte yandan, bankada mevcut ticari hesaplara gelen paranın ticari işle ilgili olması ticari teammüllere uygun ve mutad bir durum olduğundan aksi yöndeki iddianın ispatlanmasının ise bu hususu iddia edene ait olduğu, 4- Gelecekte yapılacak teslimlerle ilgili avans ödemelerinin, “sözleşmede aksi kararlaştırılmadıkça” teslimin gerçekleşmemesi durumunda alıcıya iade edilmesinin ticari teammüllere uygun olduğu, 5- Yurt dışında sahip olunun varlığa ilişkin beyan edilen tutara ait matrahın, inceleme raporunda kayıt ve beyan dışı bırakıldığı tespit edilen ve yargı kararıyla hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşılan hasılattan fazla olması nedeniyle re’sen taktiri gereken bir matrahın bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: 1- Vergi Usul Kanunu’nun 13. maddesinde mücbir sebep halinin mutlak surette zayi belgesi ile ispatlanması gerektiği yönünde bir hüküm bulunmadığı gibi bu konuda Ticaret Kanunu hükümlerine atıf da yapılmadığından, yargı yerlerince, dava dosyasına sunulan zayi belgesi ve/veya diğer deliller göz önüne alınarak defter ve belgelerin mücbir sebep nedeniyle vergi idaresine ibraz edilip edilmediğinin her uyuşmazlıkta ayrı ayrı değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği, 2- Hukuk Muhakeme Kanunu’nda zayi belgesi verilmesi istemlerinin çekişmesiz yargı işi olduğu ve verilen kararların kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeyeceği açıklandığından, zayi belgesinin varlığının, tek başına, defter ve belgelerin zayi olduğunu ortaya koymayacağı, mükelleflerin, defter ve belgelerin zayi olduğu hususunu Ticaret Mahkemesinden alacakları zayi belgesi ile ispat edebilecekleri gibi diğer resmi makamlardan alacakları hukuken geçerli başka belgelerle de ispat edebilecekleri, 3- Davacının daha önce defter ve belgeleri üzerinde yürütülen incelemenin tam inceleme olduğu konusunda herhangi bir iddiasının bulunmadığı dikkate alındığında, söz konusu incelemenin ilgili döneme ilişkin alış ve gider belgelerinin yasal defterlere kayıtlı olduğunu ispat etme yükümlülüğünü ortadan kaldırdığından söz edilemeyeceği hakkında.

Resmî yayının özetinden: 1- Kamu özel iş birliği ile lisanslı işler kapsamında gerçekleştirilen işlerin diğer yapım işlerinden farklılık arz etmesi nedeniyle, Kurum'a Kanun'la verilen yetkiye dayanılarak, Kanun ve Yönetmelik'te yer alan düzenlemeden farklı düzenleme yapıldığı ileri sürülmekte ise de; Tebliğ’in 9. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, iş bitirme, iş durum ve alt yüklenici iş bitirme belge tutarlarının tam olarak dikkate alınacağının öngörülmesi nedeniyle yapılan düzenlemenin kendi içerisinde tutarlı olmadığı gibi, iş durum ve alt yüklenici iş bitirme belge tutarlarının tam olarak dikkate alınması karşısında iş yönetme belgelerinin otuzda bir oranında dikkate alınmasının ölçülülük ilkesine de uygun bulunmadığı; 2- Dava konusu Tebliğ ile idare tarafından ilk defa düzenleme yapıldığı; dava konusu düzenleme öncesinde kamu özel iş birliği projeleri kapsamında gerçekleştirilen yapım işlerinden elde edilen deneyimin 4734 sayılı Kanun kapsamındaki yapım işlerinde kullanılmasına imkân sağlayan bir düzenleme bulunmadığı gibi, bu işler kapsamında belgelerin hangi şartlarda düzenleneceği ve kimlere belge verileceğine yönelik herhangi bir düzenlemenin mevcut olmadığı; başka bir anlatımla, objektif bir hukuk kuralına dayalı olarak ortaya çıkan özel bir hukukî durumdan söz edilemeyeceği, bu bakımdan dava konusu Tebliğ öncesinde herhangi bir hukukî düzenlemeye dayanılmaksızın düzenlenen bireysel işlem niteliğindeki iş deneyim belgeleri açısından kazanılmış hak kavramının geçerli olmayacağı, ayrıca "haklı beklenti" kavramı yönünden de gerekli şartların dava konusu Tebliğ açısından mevcut olmadığı anlaşıldığından, dava konusu Tebliğ'den önce düzenlenen iş deneyim belgelerinin bu konuda ilk defa tesis edilen düzenleyici işlem ile getirilen şartlara uygun olması hâlinde kullanılabileceğine ilişkin düzenlemeye yer verilen Tebliğ'in Geçici 1. maddesinde hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.

Resmî yayının özetinden: Sermayesinin %98,51’i Kayseri Büyükşehir Belediyesine ait olan ve ar-ge personeline, kamu personeli hariç olmak üzere, yapılan ücret ödemelerinde gelir (stopaj) vergisi istisnası uygulanacağının düzenlendiği 5746 sayılı Araştırma Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun kapsamında sağlanan teşvik ve muafiyetlerden yararlanmak üzere Ar-Ge merkezi belgesi verilen davacı şirketin; işbu Kanun uyarınca, çalışan personeli kamu personeli sayıldığından istisnadan yararlanamayacağı ve 10/08/2016 tarih ve 29797 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Araştırma Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesine İlişkin Uygulama ve Denetim Yönetmeliğinin kamu personelinin tanımlanmasına ilişkin 4. maddesinin (k) bendinde geçen "sermayesinin yarıdan fazlası kamuya ait kuruluşlarda" ifadesinin yer aldığı dava konusu düzenlemede, Kanun'da tanımı yapılan kamu personeli ifadesinin genişletilmiş sayılmayacağından hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.