KARARA İLİŞKİN EDİTORYAL AÇIKLAMA
Kararın konusu ve hukuki mesele
Aynı dosyada ziynet alacağı temyizinin parasal sınırdan reddi ile boşanma ve ferîleri hakkında ayrı esas incelemesi yapılması.
Taraflar kusur, tazminat, nafaka, velayet ve ziynet yönlerinden BAM hükmünü temyiz etmiştir. Yargıtay ziynet alacağının dava tarihindeki 107.090 TL temyiz sınırının altında kaldığını belirterek bu kısma ilişkin başvuruları miktardan reddetmiştir. Boşanma ve ferîleri için ise usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını belirterek hükmü onamıştır. Ziynetlerin kime ait olduğu veya ne şekilde ispatlandığı bu ilamda esastan incelenmemiştir. Aynı dosyanın bütün sonuçlarını tek bir onama yahut tek bir ret olarak sınıflandırmak farklı incelemeleri gizler.
Kararın sonucu
İki tarafın ziynet temyizi miktardan reddedildi; boşanma ve diğer ferîlere ilişkin BAM hükmü oybirliğiyle onandı.
RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
Ziynet için miktardan ret, boşanma ve diğer ferîler için kısa onama vardır. Metindeki parasal tutar 2026’da açılacak davaların güncel sınırı değildir.
2. Hukuk Dairesi 2026/381 E. , 2026/7089 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1817 E., 2025/1922 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/906 E., 2024/313 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, maddi-manevi tazminat miktarı, ziynet eşyası talebinin kısmen reddi, vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, velayet düzenlemesi, kişisel ilişki süresi, iştirak, yoksulluk nafakası ile maddi-manevi tazminat ve miktarları, ziynet eşyası davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; 1.Dosya içeriğine göre temyize konu ziynet alacağının miktarı dava tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. Taraf vekillerinin boşanma ve fer'ileri yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Taraf vekillerinin ziynet eşyası davasına yönelik temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE, 2.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'e yükletilmesine, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Kaynağın kontrol tarihi
Başlık, konu açıklaması ve makale bağlantıları editoryal içeriktir. Karar, kendi olayları ve uygulandığı dönem içindeki mevzuatla birlikte değerlendirilmelidir.
Kaynak bütünlük bilgisi
SHA-256: 9da1a6382579806da3c6ba54e901c1e7a0170ac71902a232c3927e3c7a3c03d4
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← Yargıtay kararlarına dönün