KARARA İLİŞKİN EDİTORYAL AÇIKLAMA
Kararın konusu ve hukuki mesele
Sanığın önceki temyiz dilekçesinde bildirdiği son adres denenmeden gerekçeli kararın doğrudan MERNİS adresine 21/2 yöntemiyle tebliğinin geçerliliği.
Bozma sonrasında verilen mahkûmiyet ve HAGB kararlarının temyiz ön incelemesinde, gerekçeli kararın sanığın önceki dilekçesindeki en son adrese gönderilmediği saptanmıştır. Yargıtay, bilinen son adresine önce tebligat çıkarılması, iade hâlinde MERNİS yoluna başvurulması gerektiğini belirterek doğrudan 21/2 tebliğini usulsüz bulmuştur. Usulüne uygun tebliğ belgesi varsa dosyaya alınması, yoksa yeniden tebliğ edilip başvuru belgelerinin tamamlanması istenmiştir. Dosyanın esası incelenmemiştir. Bu karar güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu veya HAGB’nin hukuka uygunluğu hakkında bir onama değildir.
Kararın sonucu
Tebligat eksikliği ve usulsüzlüğü giderildikten sonra temyiz işlemleri tamamlanmak üzere dosya mahalline gönderildi; esas incelemesi yapılmadı.
RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
5. Ceza Dairesi 2026/1586 E. , 2026/9397 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/911 Esas, 2025/371 Karar SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜMLER : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, onama
Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10/1. maddesinde yer alan "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 21/2. madde hükmü birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle muhatabın bilinen en son adresine tebligat çıkarılması, iade edilmesi durumunda tebligatın Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresine yapılması gerektiği gözetilmeden, temyiz konusu kararın sanığın 06.05.2021 havale tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği en son adresine tebligat yapılmaksızın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve bu nedenle tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, Evvela gerekçeli kararın yukarıda izah edildiği şekilde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde usulüne uygun tebliğ edilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Kaynağın kontrol tarihi
Başlık, konu açıklaması ve makale bağlantıları editoryal içeriktir. Karar, kendi olayları ve uygulandığı dönem içindeki mevzuatla birlikte değerlendirilmelidir.
Kaynak bütünlük bilgisi
SHA-256: 45d11311665fba492c41fef8b1af6a90ba05610753f10cf6f57c88b206a80c62
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← Yargıtay kararlarına dönün