KARARA İLİŞKİN EDİTORYAL AÇIKLAMA
Kararın konusu ve hukuki mesele
Ticari faaliyeti genişletme gereksiniminin somut olayda zorunlu ihtiyaç olarak kabulü
Kiraya verenler aynı binadaki restoranlarını genişletmek için kiralanan dükkanın tahliyesini istemiştir. Mahkeme başka uygun dükkan bulunmaması ve tanık anlatımlarıyla ihtiyacı kabul etmiştir. Bakanlık defter kayıtları ile iş hacmi ve mevcut alanın yeterliliği incelenmediğinden bozma istemiştir. Daire somut tanık delillerini yeterli bulmuş, ticareti genişletme gereksiniminin zorunlu ihtiyaç olabileceğini belirterek kanun yararına temyizi reddetmiştir. Her genişleme beyanının kendiliğinden tahliye doğurduğu veya ticari kayıtların hiçbir dosyada gerekmeyeceği sonucu çıkarılamaz; somut ispat değerlendirmesi vardır.
Kararın sonucu
Tahliye kabulünde isabetsizlik görülmeyerek Bakanlığın kanun yararına temyiz isteminin oybirliğiyle reddi
RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
3. Hukuk Dairesi 2025/2622 E. , 2025/4051 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/442 E., 2024/510 K.
İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkillerinin murisi ile davalı arasında 01.04.2007 başlangıç tarihli ve 10 yıllık süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davacılardan ...’in halen işletmekte olduğu ve davaya konu dükkanla aynı binada bulunan restoranı genişleteceğinden davalının kiaracı olduğu dükkana ihtiyacı bulunduğunu, müvekkilinin aynı mahiyette başka bir taşınmazı bulunmadığı gibi iş yerinin genişletilmesi ihtiyacı olduğunu ileri sürerek; kiralananın ihtiyaç nedeniyle tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacının ihtiyaç iddiasının gerçek, samimi ve zorunlu olma şartlarını taşımadığını, iş yerini genişletmek gibi bir ihtiyacının olmadığını, söz konusu ihtiyacının zorunlu bir ihtiyaç kabul edilemeyeceğini, davacının genişletme talebinin imar mevzuatına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI lk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılara ait başkaca dükkan niteliğinde taşınmazın olmadığı, dinlenilen davacı tanık anlatımlarının davacıların ihtiyaçlarını doğrular mahiyette olduğu ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
IV. KANUN YARARINA TEMYİZ A. Kanun Yararına Temyiz Sebepleri İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik Adalet Bakanlığınca; davada, ticari faaliyetlerin artması nedeniyle halen kullanılan yerin ihtiyacı karşılamadığı iddiasıyla ihtiyaca dayanıldığı, Mahkemece esas alınan 14.12.2023 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi davacı vekilinin bilirkişi raporuna yaptığı itirazlarının da karşılanmadığı, öncelikle davacı tarafın ticari defter ve kayıtları da incelenmek suretiyle iş hacminin belirlenmesi, halen kullanılan taşınmazın yüz ölçümü itibarıyla yeterli olup olmadığı ve belirlenen iş hacmine göre ihtiyacı karşılayıp karşılamayacağının belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek, kanun yararına temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Davacının iş yeri ile davalıya kiralanan iş yerinin yan yana olduğu, davacının restoran olarak işlettiği iş yerini genişletme ihtiyacı olduğunu ileri sürerek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep ettiği, Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre; özel teşebbüslerin ticaretini genişletme amacı ve bu doğrultudaki gereksinimlerinin Türk Borçlar Kanunu'nda tahliye sebebi olarak tanımlanan zorunlu ihtiyaç olarak kabul edildiği, dinlenen davacı tanıklarının, ihtiyaç iddiasını doğruladığı, davacının iddiası ispatlanmış olduğu, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin reddi gerekmiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Adalet Bakanlığının hükmünün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE, Kararın bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Kaynağın kontrol tarihi
Başlık, konu açıklaması ve makale bağlantıları editoryal içeriktir. Karar, kendi olayları ve uygulandığı dönem içindeki mevzuatla birlikte değerlendirilmelidir.
Kaynak bütünlük bilgisi
SHA-256: d4df5f835fda84b8d7f8ce1db9d5137ba967d6882165f9bef367e89c1797b0ee
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← Yargıtay kararlarına dönün