KARARA İLİŞKİN EDİTORYAL AÇIKLAMA
Kararın konusu ve hukuki mesele
Usulüne uygun muhtıranın tebliğinden sonra bir haftalık kesin sürede tamamlanmayan temyiz harcının geç yatırılması.
BAM kararına karşı temyiz için eksik harçların tamamlanması muhtırası 27.04.2026’da tebliğ edilmiştir. Bir haftalık kesin süre 04.05.2026’da sona erdiği halde ödeme 06.05.2026’da yapılmıştır. Yargıtay, HMK 366’nın atfıyla 344 gereğince süre içinde harçlar tamamlanmazsa temyiz başvurusunun yapılmamış sayılacağını açıklamıştır. Muhtıra usulüne uygun bulunduğundan BAM’ın buna ilişkin ek kararı onanmıştır. İnceleme boşanma ve ziynet istemlerinin esasını kapsamamaktadır; yalnız geç harç nedeniyle başvurunun usulî durumu sonuçlandırılmıştır.
Kararın sonucu
Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 06.05.2026 tarihli BAM ek kararı oybirliğiyle onandı.
RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
2. Hukuk Dairesi 2026/8139 E. , 2026/7795 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2598 E., 2026/521 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 11. Aile Mahkemesi SAYISI : 2024/422 E., 2025/337 K.
Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 06.05.2026 tarihli ek karar ile temyiz harçlarının süresinde yatırılmaması sebebiyle davalı-davacı erkeğin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Ek karar davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi, başvuru için gerekli harçların süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı-davacı erkeğin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 06.05.2026 tarihli ek kararına ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harçlarının muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harçlar tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.
Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harçlarının bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı-davacı erkeğe 27.04.2026 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bir haftalık kesin süre 04.05.2026 tarihinde sona ermiş; temyiz harçları davalı-davacı erkek tarafından yasal süresinden sonra 06.05.2026 tarihinde mahkeme veznesine yatırılmıştır.
Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.05.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
08.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Kaynağın kontrol tarihi
Başlık, konu açıklaması ve makale bağlantıları editoryal içeriktir. Karar, kendi olayları ve uygulandığı dönem içindeki mevzuatla birlikte değerlendirilmelidir.
Kaynak bütünlük bilgisi
SHA-256: 0d3c9b03a57eb98f5c4738775f477ee08f45c3ef815ce1ae5de45bf1166e665d
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← Yargıtay kararlarına dönün