KARARA İLİŞKİN EDİTORYAL AÇIKLAMA
Kararın konusu ve hukuki mesele
Tahliye takibine şikâyette istinaf kararına geç temyiz başvurusu ve bu başvurunun reddine karşı denetim.
Takibin iptali ve tahliye taahhüdünün geçersizliği istemi reddedildikten sonra istinaf başvurusu da reddedilmiştir. Sonraki temyiz talebi, tebliğden sonra süresinde yapılmadığı için istinaf mahkemesince reddedilmiştir. Daire yalnız bu son süre kararını incelemiş; İİK göndermesiyle HMK iki haftalık temyiz düzenlemesini ve dosyadaki tebliğ ile başvuru tarihlerini esas alarak sonucu onamıştır. Tahliye taahhüdünün geçerli olup olmadığı bu incelemede yeniden çözülmemiştir. İcra yargılamasının özellikleri ve somut tebligat kontrol edilmeden kaynak tarihleriyle başka dosyaya süre hesabı yapılmamalıdır.
Kararın sonucu
Temyiz talebinin süreden reddi kararı onanmıştır; tahliye taahhüdünün esası incelenmemiştir.
RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
Bu onama tahliye taahhüdünün geçerliliğine ilişkin yeni bir esas onaması değildir. Karardaki somut tebliğ ve başvuru tarihleri, icra yargılamasına özgü süre rejimi değerlendirilmeden başka dosyanın son gününü göstermez.
12. Hukuk Dairesi 2025/8243 E. , 2026/565 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayet edenler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi: Somut olayda, şikayet edenler vekilinin takibin iptali ve tahliye taahhüdünün geçersizliği istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 25.05.2023 tarih ve 2023/295 E.-2023/330 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, şikayet edenler vekili tarafından, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2025 tarih ve 2023/1928 E.-2025/1295 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddedildiği, bu kararın şikayet edenler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de süre yönünden reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır. 02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/2. maddesine göre, temyiz yoluna başvurma ve incelemesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre yapılır. 6100 Sayılı HMK’nın 361/1. maddesi uyarınca ise, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edene 23.07.2025 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 08.09.2025 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Davacı şikayet edenler vekilinin temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nın 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir. SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nn 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 732,00 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline, 04.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Kaynağın kontrol tarihi
Başlık, konu açıklaması ve makale bağlantıları editoryal içeriktir. Karar, kendi olayları ve uygulandığı dönem içindeki mevzuatla birlikte değerlendirilmelidir.
Kaynak bütünlük bilgisi
SHA-256: 80a5c532bda1f513f5bebe700671f17a502a7d2adaf0bed73a4cfc5051639113
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← Yargıtay kararlarına dönün