Uyuşmazlık, husumet, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile faize ilişkindir.

9. Hukuk Dairesi 2026/1933 E. , 2026/4406 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2004 E., 2025/1718 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 13. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/305 E., 2022/204 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.2010-15.07.2019 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, çalıştığı süre boyunca haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının yüklenici şirketler nezdindeki kesintili ve 1 yılın altındaki çalışmalarından müvekkili Belediyenin sorumlu tutulamayacağını, söz konusu Şirketlerin davalı Belediyenin alt işvereni olmadığını, ayrı tüzel kişiliğe sahip olduklarını, davacının haftalık çalışmasının 45 saati geçmediğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alt işverenler nezdinde 01.01.2010-15.07.2019 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınarak %30 oranında indirim yapıldığı, davacının bakiye 55 gün izin alacağı bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 01.10.2010-15.07.2019 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, davalı ... ile ihbar olunan Şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının şahsi sicil dosyasında feragate ilişkin sulh sözleşmesinin bulunmadığı; kaldı ki kadrolu işçiliğe geçiş işçin yapılan feragatin gerçek feragat iradesi taşımadığı, davalı tarafından sunulan 2019 Temmuz ücret bordrosunun okunaklı olmadığı, banka kayıtlarının incelenmesinde de yıllık izin ücreti adı altında yapılan bir ödeme tespit edilemediği, tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasının yerinde olduğu gerekçeleri ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının kadroya geçişten önceki dönem bakımından talepte bulunamayacağını, husumet itirazında bulunduklarını, 2. 2019 Temmuz ayı bordrosu ile 42 günlük yıllık ücretli iznin tahakkuk ettirilerek ödendiğini, ödemenin dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, 3. Davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınamayacağını, 4. Bazı alacak kalemleri bakımından en yüksek mevduat faizinin uygulanmasının hatalı olduğunu, 5. Bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, husumet, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile faize ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Taraflar arasında davacının hak kazandığı yıllık ücretli izin alacağının miktarı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 55 günlük bakiye yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu tespit edilmiş; davalı ise 42 günlük izin karşılığının 2019 Temmuz ayı bordrosunda tahakkuk ettirilerek ödendiğini savunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, 2019 Temmuz ayı bordrosunun okunaklı olmadığı ve banka kayıtlarında yıllık izin adı altında bir ödemeye rastlanmadığı gerekçesiyle bu ödemenin mahsuba konu edilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Ne var ki dosya içinde yer alan Vakıfbank hesap hareketlerini gösterir CD incelendiğinde; davalı tarafından davacıya dava tarihinden sonra "2019 Temmuz Maaşı" açıklamasıyla toplam 4.333,00 TL ödeme yapıldığı görülmektedir. Davalı tarafından sunulan 2019 Temmuz bordrosunda ise "Ek kazançlar: 42 gün yıllık izin ücreti brüt 3.988,71 TL, net 2.770,42 TL" açıklamasıyla izin ücreti tahakkukuna yer verilmiştir. Bu veriler birlikte değerlendirildiğinde davalı işverence iş sözleşmesinin feshinden sonra davacıya 42 günlük yıllık ücretli izin karşılığının ödendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla ödenen tutarın hesaplanan alacaktan mahsup edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.