Dava türü: Kişisel İlişki

2. Hukuk Dairesi 2026/2729 E. , 2026/5556 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1132 E., 2026/85 K. DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişki İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 14. Aile Mahkemesi SAYISI : 2024/657 E., 2025/369 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından kişisel ilişkinin kaldırılmaması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı anne, çekişmeli boşanma davası sonucunda velayetleri anneye verilen ortak çocuklar ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması talebiyle eldeki davayı açmıştır. İlk Derece Mahkemesince, dosyaya yansıyan ceza dosyaları, tanık beyanları değerlendirildiğinde mevcut kişisel ilişkinin devamının ortak çocukların psiko-sosyal anlamda derinden etkilenmelerine sebebiyet verecek nitelikte olduğu gerekçesiyle kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması talebinin reddine, davanın kısmen kabulü ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilerek her ayın 2. ve 4. hafta sonları Cumartesi günleri saat 14.00 ile saat 15.00 arasında uzman eşliğinde davalı baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Davacı annenin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiş olup hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12 nci maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Bununla birlikte, kişisel ilişkinin düzenlenmesinde ise, çocuğun özellikle, sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu md.182/2).

Somut olayda, idrak çağındaki ortak çocukların davalı baba ile görüşmek istemediklerini ve yaşanan olaylar nedeniyle ondan korktuklarını belirttikleri, dosyaya eklenen uzman raporu ile de kişisel ilişkinin kaldırılmasının uygun olduğu görüşünün belirtildiği göz önüne alındığında idrak çağındaki çocukların görüşü ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek davanın kabulü ile boşanma davasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulü ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.