Başkanlar Kurulu: Mesire Yeri, İlan, Tescil, Orman Kanunu, Mesire Yerleri Yönetmeliği, Orman Mevzuatı

T.C. D A N I Ş T A Y BAŞKANLAR KURULU Esas No : 2020/130 Karar No : 2021/1 Anahtar Kelimeler : -Mesire Yeri, -İlan, -Tescil, -Orman Kanunu, -Mesire Yerleri Yönetmeliği, -Orman Mevzuatı Özeti : İzmir ili, Çeşme ilçesi, Ovacık mevkiinde bulunan 6,42 Ha. sahanın Ovacık B Tipi Mesire Yeri olarak tesciline ilişkin işlemin iptal edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair İzmir Orman Bölge Müdürlüğünün 04/12/2017 tarih ve E.2574834 sayılı işlemi ile söz konusu sahanın mesire yeri olarak ilan ve tescil işleminin iptali istemiyle Tarım ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne karşı açılan davada, Sekizinci Dairenin görevli olduğu hakkında. … vekili Av. … tarafından Tarım ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüne karşı açılan davada, İzmir 2. İdare Mahkemesince verilen 06/03/2019 tarih ve E:2018/162, K:2019/294 sayılı kararın istinaf yolu ile incelenmesi üzerine İzmir Bölge İdare Mahkemesi 7. İdari Dava Dairesince verilen 30/10/2019 tarih ve E:2019/716, K:2019/1119 sayılı kararın temyizen incelenmesi aşamasında, Danıştay Sekizinci ve Altıncı Daireleri arasında çıkan görev uyuşmazlığına ilişkin dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, İzmir ili, Çeşme ilçesi, Ovacık mevkiinde bulunan 6,42 Ha. sahanın Ovacık B Tipi Mesire Yeri olarak tesciline ilişkin işlemin iptal edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair İzmir Orman Bölge Müdürlüğünün 04/12/2017 tarih ve E.2574834 sayılı işlemi ile söz konusu sahanın mesire yeri olarak ilan ve tescil işleminin iptali istemiyle açılmıştır. Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı kararında, maden, taşocakları ve orman mevzuatından (jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sularla ilgili işler dahil) kaynaklanan davaların ve temyiz başvurularının Sekizinci Dairece çözümleneceği kurala bağlanmıştır. 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 25. maddesinde, "Orman Genel Müdürlüğü; mevkii ve özelliği dolayısıyla lüzum göreceği ormanları ve orman rejimine giren sahaları; bilim ve fennin istifadesine tahsis etmek, tabiatı muhafaza etmek, yurdun güzelliğini sağlamak, toplumun çeşitli spor ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılamak, turistik hareketlere imkan vermek maksadıyla, milli parklar, tabiat parkları, tabiat anıtları, tabiatı koruma sahaları ve orman mesire yerleri olarak ayırır, düzenler, yönetir ve gerektiğinde işletir veya işlettirir." hükmüne yer verilmiş; Ek 5. maddesinde ise, "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ile orman alanlarından yararlanma karşılığı alınacak bedel miktarlarının tespiti ve tahsiline ilişkin hususlar, Orman Genel Müdürlüğü tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikle belirlenir." hükmü yer almıştır. Bu doğrultuda Orman Genel Müdürlüğünce çıkarılan ve 05/03/2013 tarih ve 28578 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Mesire Yerleri Yönetmeliği'nin 4. maddesinde mesire yeri "Toplumun çeşitli dinlenme, eğlenme ve spor ihtiyaçlarını karşılamak, yurdun güzelliğine katkı sağlamak ve turistik hareketlere imkân vermek maksadıyla, gerekli yapı, tesis ve donatılarla kullanıma ayrılan, halkın günübirlik veya geceleme ihtiyaçlarını karşılayan, rekreasyonel ve estetik kaynak değerlerine sahip orman rejimine tabi sahalar" olarak tanımlanmış; 6. maddesinde ise, "Mesire yerleri ayrılma kriterlerine uygun olan sahalar için işletme müdürlüğünce düzenlenen mesire yerleri teklif raporu ve ekleri, bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte bölge müdürlüğünce, Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe kurulması uygun bulunan mesire yerleri, ilgili kurumlardan gerekli izin ve görüşlerin alınması için tekrar bölge müdürlüğüne gönderilir. İlgili kurumlardan izin alınan mesire yerleri Bakanlıkça uygun görülmesi halinde mesire yeri olarak ayrılır ve onanır." düzenlemesi yer almıştır. Olayda, İzmir ili, Çeşme ilçesi, Ovacık mevkiinde bulunan 6,42 hektarlık orman vasfındaki sahanın kontrolsüz olarak kullanıldığının tespiti

üzerine Orman Genel Müdürlüğünce mesire yeri olarak ayrılmasına karar verildiği, ilgili kurumlardan gerekli izin ve görüşlerin alınmasının akabinde 20/08/2015 tarih ve 188 sayılı Bakan oluru ile mesire yeri olarak tescil edildiği, davacı tarafından söz konusu sahanın mesire yeri olarak tesciline ilişkin işlemin iptali istemiyle yapılan başvurunun reddi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı, dava konusu edilen işlemin Orman Kanunu ve bu Kanun'a istinaden çıkarılan Mesire Yerleri Yönetmeliği uyarınca tesis edildiği, bu haliyle uyuşmazlığın orman mevzuatından kaynaklandığı anlaşılmıştır. Bu durumda, orman mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlığın temyizen incelenmesi görevinin, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı kararı uyarınca Sekizinci Daireye ait bulunduğuna, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine 03/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.