İdare Hukuku

9. Daire: Temyiz Edilebilir Kararlar, Tek Hâkim Sınırı, İstinaf Başvurusu Kabul/Kaldırma Kararları

Danıştay 9. Daire, 2024/3148 E., 2024/4611 K., 30.09.2024

Kararın tam metnine geçin

Sitede yayın: · Metin ve künye kontrolü: . Karar tarihi yukarıdaki künyede ayrıca gösterilir.

RESMÎ YAYININ ÖZETİ

Resmî yayında kararın konusu

Resmî derginin anahtar kelimeleri: -Temyiz Edilebilir Kararlar, -Tek Hâkim Sınırı, -İstinaf Başvurusu Kabul/Kaldırma Kararları

Aktarılan bölüm: Resmî dergi özeti (kararın PDF sayfaları 626-628).

Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararı ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46/1 (b) maddesinde 7524 sayılı Kanunla yapılan yeni düzenleme ve 2576 sayılı Kanun birlikte dikkate alındığında Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla tek hakim sınırı altında kalan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davaların temyiz edilebilir kararlar kapsamında olmadığı hakkında.

Bu bölüm, kararı yayımlayan resmî kurumun hazırladığı özettir. Kararı veren heyetin gerekçesi ve varsa karşı oy, aşağıdaki tam metinde kendi yerleriyle birlikte okunmalıdır.

Tam metne erişim

Tam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.

Resmî kararın tamamına geçin ↓

RESMÎ KARAR METNİ

Kararın tam metni

Resmî kaynağı aç

Bu kayıt resmî kaynak metnini ve künyesini sunar; ayrı bir editoryal içtihat çözümlemesi içermez. Dergideki özet ve anahtar kelimeler resmî yayıncıya aittir. Tam metin, belirtilen sayfa aralığındaki kararın varsa karşı oylarını da kapsar; sayfa üst ve alt bilgileri aktarım dışında tutulmuştur.

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/3148 Karar No : 2024/4611 Anahtar Kelimeler : -Temyiz Edilebilir Kararlar, -Tek Hâkim Sınırı, -İstinaf Başvurusu Kabul/Kaldırma Kararları Özeti : Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararı ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46/1 (b) maddesinde 7524 sayılı Kanunla yapılan yeni düzenleme ve 2576 sayılı Kanun birlikte dikkate alındığında Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla tek hakim sınırı altında kalan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davaların temyiz edilebilir kararlar kapsamında olmadığı hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVALI) : Mersin Defterdarlığı VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnşaat Gayrimenkul Otomotiv Turizm Tarım Gıda Tekstil Kozmetik Kuyumculuk Hayvancılık İth. İhr. San. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : Mersin 8. İcra Müdürlüğü'nce açılan ihale ile satın aldığı Mersin İli, Mezitli İlçesi, Mezitli Mahallesi, Yüksek Harman Mevkii, … ada, … parsel nolu taşınmazda bulunan … nolu bağımsız bölüm için 25/09/2020 tarihinde %18 oranında ödenen katma değer vergisinin %1'i aşan kısmının iptali ile fazladan ödenen 59.500,00-TL tutarındaki katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı reddeden Mersin 2. Vergi Mahkemesinin 13/04/2023 tarih ve E:2022/1665, K:2023/644 sayılı kararına yönelik davacının istinaf başvurusunu kabul edip, Mahkeme kararını kaldırarak, davayı kabul eden

Adana Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 14/03/2024 tarih ve E:2023/1254, K:2024/451 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi Simay Fahriye Biçken'in açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K: 2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir. Anılan kararda, ilk kez bölge idare mahkemesince davacı aleyhine bir hüküm kurulması durumunda temyiz yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği değerlendirilmesinde bulunulmuş ise de bu değerlendirmenin "tutarı itibarıyla önemsiz olduğu kabul edilemeyecek" davalar bakımından yapıldığı ve nitekim, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine ilişkin yeni düzenlemede de Bölge İdare Mahkemelerinin temyize tabi kaldırma kararları için parasal değer belirlenirken alt sınır olarak Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihindeki tek hakim sınırının esas alındığı görülmektedir. Bu durumda, konusu Kanunda belirtilen sınırın altında kalan, icra müdürlüğünce açılan ihale ile satın alınan taşınmaz için %18 oranında

ödenen katma değer vergisinin %1'i aşan kısmının iptali ile fazladan ödenen 59.500,00-TL tutarındaki katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu kabul eden Adana Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 14/03/2024 tarih ve E:2023/1254, K:2024/451 sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenmesine olanak bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 30/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Kararın kaynağı

Resmî PDF içindeki yeri
T.C. Danıştay Kararlar Dergisi · Sayı 18 (2025) · PDF sayfa 626–628
Resmî metnin alındığı tarih
Metin ve künye kontrolü

Bu kayıtta künye, kaynak metni ve metinden yapılan aktarım sunulmaktadır. Editoryal içtihat analizi veya makaleyle karşılaştırma yapılmış olduğu anlamına gelmez.

Kaynak bütünlük bilgisi

Seçilen karar metni SHA-256: b9b373dc15f0422cf150623d99fd1f19ebc5c1254b98a156249eca6e80930ec5

Özgün dergi PDF dosyası SHA-256: bf29ebd974cfc2e414934ea713e3296df70854016456855df6807fbc703eee16

← İçtihat arşivine dönün