8. Daire: Para Cezası, Maden Kanunu, İncelenmeksizin Ret

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2022/7226 Karar No : 2025/5465 Anahtar Kelimeler: -Para Cezası, -Maden Kanunu, -İncelenmeksizin Ret Özeti : Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmadığı hakkında. TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı … Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. … tarafından, Kahramanmaraş ili, Elbistan ilçesi sınırlarında bulunan S.69351 sayılı IV-(c) grubu işletme ruhsatı nedeniyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 13. maddesinde belirtilen ruhsat bedelinin yasal süresi içerisinde yatırılmadığından bahisle 2017 yılı için belirlenen 25.098,00-TL idari para

cezası ile tecziyesine dair 24/07/2018 tarih ve E.433048 sayılı işlemin 2017 yılına ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince verilen 15/09/2022 gün ve E:2021/474, K:2022/1442 sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 04/06/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.