Sitede yayın: · Metin ve künye kontrolü: . Karar tarihi yukarıdaki künyede ayrıca gösterilir.
RESMÎ YAYININ ÖZETİ
Resmî yayında kararın konusu
Resmî derginin anahtar kelimeleri: -E-Tebligat
Aktarılan bölüm: Resmî dergi özeti (kararın PDF sayfaları 622-625).
7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği uyarınca, elektronik tebligat kapsamında bulunan ve aktif elektronik tebligat adresi bulunanlara, elektronik tebligat yapılmasının zorunlu olduğu, diğer tebligat yöntemleriyle tebligat yapılamayacağı hakkında.
Bu bölüm, kararı yayımlayan resmî kurumun hazırladığı özettir. Kararı veren heyetin gerekçesi ve varsa karşı oy, aşağıdaki tam metinde kendi yerleriyle birlikte okunmalıdır.
Tam metne erişim
Tam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
Resmî kararın tamamına geçin ↓RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
Bu kayıt resmî kaynak metnini ve künyesini sunar; ayrı bir editoryal içtihat çözümlemesi içermez. Dergideki özet ve anahtar kelimeler resmî yayıncıya aittir. Tam metin, belirtilen sayfa aralığındaki kararın varsa karşı oylarını da kapsar; sayfa üst ve alt bilgileri aktarım dışında tutulmuştur.
T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/1509 Karar No : 2024/3777 Anahtar Kelimeler : -E-Tebligat Özeti : 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği uyarınca, elektronik tebligat kapsamında bulunan ve aktif elektronik tebligat adresi bulunanlara, elektronik tebligat yapılmasının zorunlu olduğu, diğer tebligat yöntemleriyle tebligat yapılamayacağı hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVALI) : Adana Defterdarlığı (Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Kimya ve Endüstri Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : Adana Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 29/03/2024 tarih ve E:2024/220, K:2024/246 T:2024/373 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava Konusu İstem : Madeni yağ imalatı faaliyetinde bulunan davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, tecil-terkin uygulaması kapsamında alınan 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan 27.10 tarife pozisyonundaki malların, (I) sayılı listeye dahil olmayan malların üretiminde kullanılmayıp doğrudan satıldığının tespit edildiğinden bahisle 2011 yılının Ocak ilâ Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : Bozma kararı üzerine, 2011 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için tekerrür hükümlerinin
uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının 1.000,44-TL'sına isabet eden kısmına ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile, davanın belirtilen tutara isabet eden kısmının reddine, cezanın anılan tutardan fazlasına isabet eden kısımlarının ise iptaline hükmeden ve temyiz kanun yolu açık olarak verilen Adana Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 29/03/2024 tarih ve E:2024/220, K:2024/246 sayılı kararının, davalı idareye 23/02/2024 tarihinde idarenin görevli memuruna dağıtıcı vasıtasıyla tebliğ edilmesine karşın, temyiz dilekçesinin 30 günlük yasal süre geçirildikten sonra 26/03/2024 tarihinde UYAP üzerinden gönderildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesine göre idarelerinin elektronik yolla tebligatın yapılması gereken kurumlar arasında yer aldığı buna karşın tebligatın dağıtıcı vasıtasıyla idarenin memuruna yapıldığı; dolayısıyla, usulsüz yapılan bir tebligat bulunduğu, anılan maddeye göre, elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması halinde Kanun'daki diğer usullere göre tebligat yapılmasının gerektiği, bu yönde de bir tespit bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ EMİNE KAHRAMAN'IN DÜŞÜNCESİ : 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Elektronik Tebligat" başlıklı 7/a maddesi ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği'ne istinaden, tebligatların elektronik tebligat adresine yapılması ve uygulanmasına 01/01/2019 tarihinde başlanan elektronik tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamadığı durumlarda diğer usullere göre tebliğ edilmesi gerekmektedir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu kapsamında olan idareye tebligatın elektronik yolla yapılması gerekirken, iptal kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın davalı idarenin memuruna dağıtıcı vasıtasıyla tebliğ edildiği görüldüğünden ve elektronik tebligat yapılamamasının zorunlu bir sebebe dayanmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE : İLGİLİ MEVZUAT : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda temyiz edilebileceği ve bu kararlara karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı Kanun'un 60. maddesinde, Danıştay ile bölge idare, idare ve vergi mahkemelerine ait her türlü tebliğ işlerinin Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacağı düzenlenmiştir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Elektronik tebligat" başlıklı 7/a maddesinde, maddede sayılan gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılmasının zorunlu olduğu ve elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılacağı, elektronik yolla tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esasların yönetmelikle belirleneceği hükümlerine yer verilmiş; anılan maddeye dayanılarak hazırlanıp 06/12/2018 tarih ve 30617 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/01/2019 tarihinde yürürlüğe giren Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinin 6. fıkrasında da, elektronik tebligatın muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir. HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Tebligat, Anayasa Mahkemesi tarafından, yetkili makamlarca birtakım hukuki işlemlerin bu işlemin hukuki sonuçlarından etkilenmeleri amaçlanan kişilere kanuna uygun şekilde bildirimi ve bu bildirimin usulüne uygun olarak yapıldığının belgelendirilmesi işlemi olarak ifade edilmiştir. İşlemlerin kendilerine bağlanan hukuki sonuçları doğurabilmesi için muhatabına bildirilmesi gerekir. Tebligat, Anayasa’da güvence altına alınmış olan iddia ve savunma hakkının tam olarak kullanılabilmesinin ve bireylere tanınan hak arama hürriyetinin önemli güvencelerinden biridir. (AYM, E.2018/144, K.2019/72, 19/09/2019, §§ 4). Konu ettiği hukuki işlemden bağımsız olarak, o işlemin hukuki sonuçlarının başlangıcı için bir milat olan tebligatın, yapılan tanımdan hareketle muhatabın hukuki işlem hakkında kanuna uygun olarak bilgilendirilmesi ve bilgilendirmenin öngörülen usule uygun olarak belgelendirilmesi olmak üzere iki temel unsuru bulunmaktadır. Bu iki unsurun bir arada bulunması zorunludur. Yani yalnızca bildirim yeterli olmayıp, bu bildirimin yapıldığının belgelendirmesi de gerekmektedir.
Elektronik tebligat, teknolojik gelişmelerin de katkısıyla tebligat işlemlerinde etkinliğin artırılması amacıyla klasik tebligat yöntemlerinden farklı olarak muhatap bakımından hızlı ve güvenli bir bildirim imkânı sağlamakta, tebligatın bilgilendirme ve belgelendirme fonksiyonunu eksiksiz yerine getirmektedir. Dosyanın incelenmesinden; davacının istinaf başvurusu üzerine verilen kararın davalı idarenin memuruna dağıtıcı vasıtasıyla 23/02/2024 tarihinde tebliğ edildiği görülmekle birlikte, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği uyarınca, elektronik tebligat kapsamında bulunan ve aktif elektronik tebligat adresi bulunan idareye elektronik tebligat yapılamamasının zorunlu bir sebebe dayanmadığı anlaşıldığından, sözü edilen tebligatın usulüne uygun olduğunun kabulüyle davalı idarenin anılan kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddine ilişkin temyize konu kararda hukuka uyarlık bulunmamıştır. Öte yandan, davalı idarenin 26/03/2024 tarihli temyiz dilekçesi davacıya tebliğ edilmediğinden, dosyanın tekemmül ettirildikten sonra 12/02/2024 tarihli karara yönelik istinaf başvurusunun incelenebilmesi için Dairemize gönderilmesi icap etmektedir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin kabulüne, 2. Adana Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 29/03/2024 tarih ve E:2024/220, K:2024/246 T:2024/373 kararının BOZULMASINA, 3. Dosyanın tekemmül ettirildikten sonra Danıştaya gönderilmek üzere anılan Daireye gönderilmesine, 26/09/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Resmî PDF içindeki yeri
- T.C. Danıştay Kararlar Dergisi · Sayı 18 (2025) · PDF sayfa 622–625
- Resmî metnin alındığı tarih
- Metin ve künye kontrolü
Bu kayıtta künye, kaynak metni ve metinden yapılan aktarım sunulmaktadır. Editoryal içtihat analizi veya makaleyle karşılaştırma yapılmış olduğu anlamına gelmez.
Kaynak bütünlük bilgisi
Seçilen karar metni SHA-256: 4397572d17ef84e65942c9d5b8e13a7ade80bc9fce94a07343e71a4fe23e81b8
Özgün dergi PDF dosyası SHA-256: bf29ebd974cfc2e414934ea713e3296df70854016456855df6807fbc703eee16
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← İçtihat arşivine dönün