7. Daire: Kaldırma

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2020/1930 Karar No : 2023/1253 Anahtar Kelimeler : -Kaldırma Özeti : Davaya konu işlem tutarının 2020 yılı için geçerli temyiz sınırının üstünde olması nedeniyle, İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 12/05/2020 tarih ve T:2020/113 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılmasından sonra işin esası hakkında verilen karar yönelik temyiz incelemesine geçilerek, söz konusu kararın onanması hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVALI) : Ticaret Bakanlığı adına İzmir Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Reklamcılık ve Tanıtım Ürünleri Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 12/05/2020 tarih ve T:2020/113 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararı ile 17/03/2020 tarih ve E:2020/245, K:2020/399 sayılı esasa ilişkin kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava Konusu İstem: Davacı şirket adına 2013 ila 2016 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 25 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin gözetim kayıt belgesinin ibrazından kaçınmak amacıyla gerçek satış bedelini aşan kısmın yurt dışı giderlere eklenmek suretiyle gözetim kıymeti üzerinden beyan edildiğinin tespit edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrası uyarınca alınan "mülkiyetin kamuya geçirilmesi-kaim değer" kararına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: İzmir 3. Vergi Mahkemesinin 27/11/2019 tarih ve E:2019/1367, K:2019/1532 sayılı kararıyla; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen; eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında aranacak belgelerden olmadığı sonucuna varıldığından, gözetim belgesinin sunulmaması nedeniyle davacı şirket adına tescilli beyannamelerin içeriği eşyalarla ilgili olarak aynı Kanunu'nun 235. maddesinin 4. fıkrası hükümlerinin uygulanması hukuken olanaksız olduğundan, gözetim belgesi sunulmadığından bahisle alınan mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararında ve anılan karara yapılan itirazın reddine dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idarece ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusu kesin olarak reddedilmiş; bu karara karşı davalı idarece yapılan temyiz başvurusu üzerine, temyize konu kararla, dava konusu işlemin konusunun para olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin (b) bendi uyarınca kararın temyize tabi olduğu; gözetim belgesi ibraz edilmemesi nedeniyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ TÜRKAN ERMENEK'İN DÜŞÜNCESİ : Davaya konu işlem tutarının 2020 yılı için geçerli temyiz sınırının üstünde olması nedeniyle, İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 12/05/2020 tarih ve T:2020/113 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılmasından sonra işin esası hakkında verilen karara yönelik temyiz incelemesine geçilerek, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Davaya konu işlem tutarının 2020 yılı için geçerli temyiz sınırının üstünde olması nedeniyle, İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 12/05/2020 tarih ve T:2020/113 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılmasından sonra işin esası hakkında verilen karara yönelik temyiz incelemesine geçildi: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 17/03/2020 tarih ve E:2020/245, K:2020/399 sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.