7. Daire: Tebligat

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2020/1816 Karar No : 2023/64 Anahtar Kelimeler : -Tebligat Özeti : 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca belirlenen iş yeri adresinde sigortasız çalışana yapılan tebligat geçerli olduğundan, usulsüz tebligat yapıldığı gerekçesiyle verilen merciine tevdi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVALI) : Ticaret Bakanlığı adına Dilovası Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Tarım ve Gıda Sanayi Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 16/01/2020 tarih ve E:2019/5562, K:2020/418 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava Konusu İstem: Davacı adına tescilli 21/07/2016- 67686, 29/07/2016 tarihli ve 70427, 70429, 70433 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "pirinç" cinsi eşyanın, referans kıymet üzerinden beyan edilip ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin, eşyaya ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının iadesi istemiyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca yapılan geri verme başvurusunun değerlendirmeye alınmaması işlemine vaki itirazın 02/07/2019 tarih ve 45612207 sayıyla reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihten itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Kocaeli 2. Vergi Mahkemesinin 10/10/2019 tarih ve E:2019/931, K:2019/987 sayılı kararıyla; dosyasının incelenmesinden, ihtirazı kayıtla verilen davaya konu beyannameler muhteviyatı eşyaya ilişkin fazladan ödenen vergilerin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesini teminen Dilovası Gümrük Müdürlüğüne yapılan başvuruların, Gümrük Yönetmeliği uyarınca karar verme yetkisi bulunan Doğu Marmara Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğünün 17/03/2017 tarih ve 11, 12 - 20/03/2017 tarih ve 14, 15 sayılı kararlarıyla reddedildiği, söz konusu kararların, 20/04/2017 tarihinde davacının iş yeri adresinde daimi çalışan şerhi ile …'a tebliğ edildiği, ancak davacının 2017 yılı Nisan dönemi sigortalı hizmet listesi incelendiğinde … isminde bir çalışanının bulunmadığı, bu nedenle de söz konusu kararların, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerine aykırı olarak usulsüz tebliğ edildiği, öğrenme tarihi itibariyle anılan işlemlere karşı süresi içerisinde dava açıldığı sonucuna varıldığı, işbu davanın da geri verme başvurularının reddine ilişkin 17/03/2017 tarih ve 11, 12 - 20/03/2017 tarih ve 14, 15 sayılı işlemlere yönelik olduğu, 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesi kapsamında yapılacak başvuruyla idari bir karar tesis ettirilmesi, başvurunun reddi halinde ise söz konusu karara karşı aynı Kanun'un 242. maddesi kapsamında, üst makama itiraz edildikten sonra verilecek karara karşı dava açılması gerekirken, anılan usul izlenmeksizin, davaya konu başvuruların reddine dair Doğu Marmara Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü kararlarına karşı, üst makama itiraz edilmeyerek, doğrudan dava açıldığının anlaşılması karşısında, olayda idari merci tecavüzü bulunduğu sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari

Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca dava dilekçesi ve eklerinin Ticaret Bakanlığına tevdiine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, 30/12/2016 tarihinde 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca yapılan geri verme başvurusunun, Doğu Marmara Gümrük ve Dış Ticaret Bölge Müdürlüğünün 17/03/2017 tarih ve 11, 12 - 20/03/2017 tarih ve 14, 15 sayılı kararlarıyla reddedildiği söz konusu kararların davacı tarafından bildirilen iş yeri adresinde 20/04/2017 tarihinde tebliğ edildiği, anılan kararlara karşı 4458 sayılı Kanun'un 242. maddesi uyarınca süresi içerisinde bir üst makama itiraz başvurusunda bulunulmadığı, kararların kesinleştiği, 28/08/2018 tarihinde Dilovası Gümrük Müdürlüğüne aynı beyannamelere ilişkin ikinci bir başvurunun yapıldığı, ilgili makamın başvuruyu Bölge Müdürlüğüne gönderdiği, Bölge Müdürlüğünce yapılan değerlendirme sonucunda mükerrerlik bulunduğu gerekçesiyle 22/02/2019 tarih ve 41961430 sayılı karar ile reddedildiği, söz konusu kararın 23/02/2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, anılan karara karşı 06/03/2019 tarihinde Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğüne itiraz başvurusu yapıldığı, Müdürlükçe 02/07/2019 tarih ve 45612207 sayıyla itirazın reddedildiği, davacının ikinci değil ilk başvuruyu dava konusu yaptığı, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmekte ve duruşma yapılması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ EMİNE KAHRAMAN'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşmaya gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacı tarafından, 30/12/2016 tarihinde 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca yapılan geri verme başvurusunun, Doğu Marmara Gümrük ve Dış Ticaret Bölge Müdürlüğünün 17/03/2017 tarih ve 11, 12 - 20/03/2017 tarih ve 14, 15 sayılı kararlarıyla reddedildiği söz konusu kararların 20/04/2017 tarihinde tebliğ edildiği, anılan kararlara karşı 4458 sayılı Kanun'un 242. maddesi uyarınca süresi içerisinde bir üst makama itiraz başvurusunda bulunulmadığı, 28/08/2018 tarihinde Dilovası Gümrük Müdürlüğüne aynı beyannamelere ilişkin ikinci bir başvurunun yapıldığı, ilgili müdürlüğün başvuruyu Bölge Müdürlüğüne gönderdiği, Bölge Müdürlüğünce yapılan değerlendirmede aynı beyannamelere ilişkin başvurunun reddi kararı verildiğinden ve mükerrerlik bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle reddedildiği, söz konusu kararın 23/02/2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, 06/03/2019 tarihinde bu karara karşı Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel Müdürlüğüne itiraz başvurusu yapıldığı anılan Müdürlüğün 02/07/2019 tarihli kararıyla davacının itirazının reddedildiği, ilgili kararın 24/07/2019 tarihinde elektronik ortamda tebliği üzerine başvurunun reddi işleminin iptali istemiyle 23/08/2019 tarihinde dava açıldığı anlaşılmaktadır. İLGİLİ MEVZUAT: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde, mali tebliğlerin, kendi yasalarında açıklık bulunmayan hallerde bu Kanun'un genel hükümlerine göre yapılacağı hüküm altına alındığından ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda da, tebligat hususunda özel bir hüküm mevcut olmadığından, gümrük vergilerine ve cezalara ilişkin kararların Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekmektedir. 7201 sayılı Kanun'un 12. maddesinde, hükmi şahıslara tebliğin, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılacağı, 13. maddesinde de, hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimselerin herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğin, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı hükümlerine yer verilmiştir. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Dosyanın incelenmesinden; 30/12/2016 tarihinde yapılan geri verme başvurusunun reddine ilişkin kararın, davacı tarafından 05/12/2016 tarihinde verilen dilekçeyle kendilerini ilgilendiren tüm yazışma ve tebligatlar için kullanılmasını istediği "Cevizli Mahallesi … Caddesi No:…

… Kat:… D:… Kartal/İSTANBUL" adresine gönderildiği, anılan adreste, 20/04/2017 tarihinde posta memurunca "adreste daimi çalışan işçi …'a tebliğ ettim" şerhinin düşülerek anılan şahsa bırakılması suretiyle tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının, 2017 yılı Nisan dönemi sigortalı hizmet listesi incelendiğinde … isimli bir çalışanı olmadığı iddiası bulunmakla birlikte, davacıya ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmayan işyeri adresinde, çalışma saatleri içerisinde, şirket yetkililerinin bulunmadığı sırada, şirket çalışanı olmayan bir kişinin, davacı adına gelen tebligatı şirket çalışanı olarak imza karşılığı almasının normal ve mutad olmaması karşısında, tebligat yapılan şahsın şirket çalışanı olduğunun kabulü gerektiğinden tebligatın usulüne uygun olduğu ve davanın Gümrükler Genel Müdürlüğünün 02/07/2019 tarihli işlemi üzerine açıldığı göz önüne alındığında merciine tevdii kararında hukuka uyarlık bulunmadığı görülmektedir. Dairemiz ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden; temyize konu merciine tevdi kararı üzerine itiraz dilekçe ve eklerinin davalı idareye gönderildiği, yapılan değerlendirmede itirazın 19/12/2019 tarih ve 50504380, 50490775 sayılı kararlarla reddedildiği, söz konusu işlemlerin iptali istemiyle açılan davalarda, Kocaeli 1. Vergi Mahkemesinin 16/10/2020 tarih ve E:2020/130, K:2020/1002, E:2020/131, K:2020/1001 sayılı kararlarıyla işlemlerin iptaline karar verildiği ve kararların temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce iş bu davada verilen bozma kararımız çerçevesinde bozulduğu anlaşıldığından, anılan hususlar gözetilerek yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin kabulüne, 2. İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 16/01/2020 tarih ve E:2019/5562, K:2020/418 sayılı kararının BOZULMASINA, 3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 26/01/2023 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY Dava konusu işlemin 20/04/2017 tarihinde posta memurunca "adreste daimi çalışan işçi …'a tebliğ ettim" şerhi düşülen tebliğine dair mazbatada, tebligatın daimi çalışan …'a yapıldığı, davacı tarafından eklenen Sosyal Güvenlik Kurumu sorgu ekranında davacının böyle bir çalışanının bulunmadığının görüldüğü ve davalı idare tarafından da aksi yönde herhangi bir belge sunulamadığının anlaşılması karşısında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca dava dilekçesi ve eklerinin Ticaret Bakanlığı'na tevdiine hükmeden mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın onanması gerektiği oyuyla daire kararına katılmıyorum.