7. Daire: Temyiz Yolu

T.C. D A N I Ş T A Y Yedinci Daire Esas No : 2018/4728 Karar No : 2019/2278 Anahtar Kelimeler : -Temyiz Yolu Özeti : Mahkemece verilen istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine dair karara yönelik istinaf başvurusu neticesinde, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın kesin olduğu, bu karara karşı yapılan temyiz başvurusunun incelenmeksizin reddi gerektiği hakkında. Temyiz Eden (Davacı) : … Karşı Taraf (Davalı) : Adana Vergi Daresi Başkanlığı Vekili : Av. … İstemin Konusu : … Petrol Ürünleri Madeni Yağlar Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 2009 yılına ait özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi borçlarının tahsili amacıyla yeminli mali müşavir olan davacı adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davada; Adana 1. Vergi Mahkemesinin 18/04/2017 tarih ve E:2016/454, K:2017/70, İstinaf No:2017/168 sayılı istinaf isteminin süre aşımı yönünden reddine dair kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Konya Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 30/05/2018 tarih ve E:2017/530, K:2018/702 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 6. fıkrası hükmü uyarınca Tetkik Hâkimi Enes MARAŞLI'nın açıklamaları dinlenildikten sonra işin gereği görüşüldü: İnceleme ve Gerekçe: Mevzuat: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği;

2. fıkrasında ise, istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiş; aynı fıkranın (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk lirasını (2018 yılı için yüz on yedi bin Türk lirası) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemelerinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır. Öte yandan, anılan Kanunun "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararına karşı yedi gün içerisinde temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hallerde, sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır. Hukuki Değerlendirme: Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, istinaf kanun yolunun temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu, temyize ilişkin şekil ve usulleri düzenleyen Kanunun 48. maddesinin istinaf için de uygulanacağı, mahkemece verilen, süre aşımı nedeniyle istinaf başvurusunun reddi kararına karşı yedi gün içerisinde istinaf yolunun açık, istinaf incelemesi sonucunda Bölge İdare Mahkemesince verilecek kararın da kesin olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Bu durumda, istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair kesin olarak verilen karara yönelik temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır. Karar Sonucu: Açıklanan nedenlerle; 1. Konya Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 30/05/2018 tarih ve E:2017/530, K:2018/702 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, 2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.