6. Daire: Boğaziçi Kanunu, Boğaziçi Gerigörünüm ve Etkilenme Bölgesi, Genel Kanun-Özel Kanun

T.C. D A N I Ş T A Y Altıncı Daire Esas No : 2019/6101 Karar No : 2019/8447 Anahtar Kelimeler : -Boğaziçi Kanunu, -Boğaziçi Gerigörünüm ve Etkilenme Bölgesi, -Genel Kanun-Özel Kanun Özeti : 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun, 3194 sayılı İmar Kanunundan önce yürürlüğe girdiği ve kanun niteliğinde olduğu; imar planlarında, Boğaziçi sahil şeridi, öngörünüm bölgesi, gerigörünüm ve etkilenme bölgelerindeki yapılar için öncelikle 2960 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği hakkında. Temyiz Eden (Davacı) : … Karşı Taraf (Davalı) : Sarıyer Belediye Başkanlığı Vekili : Av. … İstemin Konusu : İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 31/03/2016 tarih ve E:2014/1308, K:2016/768 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Yargılama Süreci: Dava Konusu İstem: İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … parsel sayılı taşınmazdaki yapıya ruhsatsız çatı katı ilave edildiğinden bahisle, 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tekerrür hükmü de uygulanarak 38.371,62 TL ve 3. fıkrası uyarınca 2.000,00 TL olmak üzere davacıya toplam 40.371,62 TL idari para cezası

verilmesine ilişkin Sarıyer Belediye Encümeninin 29/05/2014 tarih ve 257 sayılı kararının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Temyize konu kararda; uyuşmazlığın çözümü için Mahkemece keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği ve 09/06/2015 ve 27/10/2015 tarihli ara kararlar ile davacıdan keşif harcı ve bilirkişi ücreti yatırılmasının istenildiği, davacı tarafından söz konusu tutarların yatırılmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili maddesi uyarınca masrafların Hazineden karşılanabileceği göz önüne alınarak belirlenen keşif gününde, davacının kendisine tebliğ edilen yer ve zamanda bulunmadığı görüldüğünden, keşiften vazgeçilerek dosya üzerinde yapılan incelemede; davacıya ait yapıda ruhsatsız olarak üçüncü normal kat üzerindeki çatının bir kısmı kaldırılarak, çatı katı ilave edildiğinin açık olduğu, bu nedenle davacıya para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan, davacının para cezasının miktarına ilişkin bir itirazının bulunmadığı ve işlemin 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinde belirlenen kriterlere uygun olarak tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu encümen kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz Edenin İddiaları: Davacı tarafından, ilk yapı tatil tutanağının düzenlendiği 09/04/2004 tarihinden itibaren yapıda herhangi bir inşai faaliyette bulunulmadığı, daha önce belediye encümenince yıkım kararı alındığı, aynı fiil nedeniyle ikinci kez ceza uygulanamayacağı ve dava konusu işlemin iptali gerektiği ileri sürülmektedir. Karşı Tarafın Savunması: Savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi Betül Müftüoğlu'nun Düşüncesi: Temyize konu İdare Mahkemesi kararının, davacıya 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 19.185,81 TL para cezası verilmesine yönelik olarak davanın reddine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından onanması gerektiği, dava konusu işlemin, tekerrür hükmünün uygulanması suretiyle hesaplanan tutarın bir kat artırılmasına ilişkin kısmı yönünden; davalı idarece yapılan 09/04/2004 tarihli ilk tespit üzerine, Sarıyer Belediye Encümenince davacıya para cezası verilmesi yönünde herhangi bir işlem tesis edilmediği, 21/05/2014 tarihli ikinci tespit üzerine, dava konusu encümen kararı ile 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 2. fıkrasına göre hesaplanan para cezasının aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca bir kat arttırıldığı anlaşıldığından, ilk tespit üzerine herhangi bir ceza verilmeden, dolayısıyla daha önce ceza verilmiş olma şartı

yerine getirilmeksizin, ikinci tespit yapılarak hesaplanan para cezası miktarının bir kat artırılması suretiyle belirlenen para cezasında ve İdare Mahkemesi kararının 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca belirlenen para cezasına tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığından bozulması gerektiği, dava konusu işlemin davacıya 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2.000,00 TL para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden; anılan işlem ile davacıya 3194 sayılı Kanunun 32. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmediğinden bahisle idari para cezası verilmiş ise de, yapı tatil tutanağının 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun 11. ve 12. maddeleri hükümleri uyarınca düzenlendiği, bu nedenle, davacının 3194 sayılı Kanunun 32. maddesinde belirtilen yükümlülüğü yerine getirmediğinden söz edilemeyeceği, ayrıca anılan Kanunda ruhsat alınması ya da yapının ruhsata uygun hale getirilmesi için herhangi bir süre ve yükümlülük öngörülmediği sonucuna varıldığından, dava konusu işlemin bu kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı ve temyize konu kararın anılan kısmının da bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İnceleme ve Gerekçe: Maddi Olay : İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … parsel sayılı taşınmazda yapılan denetimde, Zemin Kat+1.Normal Kat+2.Normal Kat inşa edildiğinin, tabliye betonu atılmış ve duvarları örülürken tespit edilerek, 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun 11. ve 12. maddeleri uyarınca 09/04/2004 tarih ve 583 sayılı yapı tatil tutanağı düzenlenmiş ve yapı mühürlenmiştir. Aynı taşınmazda yapılan ikinci denetimde 09/04/2004 tarihinde mühürlenen yapıda, 3. Normal Kat üzerindeki çatının bir kısmının kaldırılarak, çatı katı eklendiğinin 21/05/2014 tarih ve 57 sayılı yapı tatil tutanağıyla tespiti üzerine, Sarıyer Belediye Encümeninin 29/05/2014 tarih ve 257 sayılı kararı ile davacıya 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tekerrür hükmü de uygulanarak 38.371,62 TL ve 3. fıkrası uyarınca 2.000,00 TL olmak üzere toplam 40.371,62 TL idari para cezası verilmiştir. Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.

İlgili Mevzuat: 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun 1. maddesinde; "Bu kanununun amacı; İstanbul Boğaziçi Alanının kültürel ve tarihi değerlerini ve doğal güzelliklerini kamu yararı gözetilerek korumak ve geliştirmek ve bu alandaki nüfus yoğunluğunu artıracak yapılanmayı sınırlamak için uygulanacak imar mevzuatını belirlemek ve düzenlemektir" hükmü, 11. maddesinde; "Boğaziçi Alanındaki yapılar, kazı izni verildiği günden itibaren Boğaziçi İmar Müdürlüğünce inşaat ruhsatına ve eklerine ve bu Kanunla belirlenen esaslara göre denetlenir. Boğaziçi İmar Müdürlüğü, denetleme sırasında inşaat ruhsatı ve eklerine ve bu Kanunla belirlenen imar mevzuatına aykırılıkları bir tutanakla tespit eder. Tutanak tanziminde mal sahibi veya müteahhit veya fenni mesulün bulunması esastır. Bunların bulunmamaları halinde inşaatta çalışan herhangi bir kişinin bulunması da yeterlidir. Terkedilmiş bir inşaatta tutanak, Boğaziçi İmar Müdürlüğünce görevlendirilecek asgari üç görevli tarafından tanzim edilir. İnşaat ruhsatı ve eklerine ve imar mevzuatına aykırılığı tespit edilen yapılar için, tutanak tanzimi ile birlikte inşaat mühürlenir. Yapının mühürlendiğini belirten belge ve levhalar yapının muhtelif cephelerine asılır. Bu suretle durum mal sahibine veya müteahhide veya fenni mesule tebliğ edilmiş sayılır..." hükmü; aynı Kanunun 12. maddesinde; "Kullanma izni verilen yapıların, Boğaziçi İmar Müdürlüğünce tespit edilecek önceliklere göre ve bir program dahilinde, projelerine ve imar mevzuatına uygunluğu denetlenir. Denetleme sırasında tespit edilen aykırılıklar bu Kanunun 11. maddesinde belirtilen esaslara göre tespit edilir ve derhal Boğaziçi İmar Müdürlüğüne bildirilir. Tutanak tanziminde mal sahibi veya yönetici veya kiracının bulunması esastır. Terkedilmiş yapılarda tutanak Boğaziçi İmar Müdürlüğünce görevlendirilecek asgari üç görevli tarafından tanzim edilir. Yapıda imar mevzuatına aykırı olarak yapılan değişiklikler ve eklentiler, bu kanunun 13. maddesinde belirtilen esaslara göre Boğaziçi İmar Müdürlüğünce yıkılır ve yıktırılır..." hükmü yer almaktadır. 03/05/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun 1. maddesinde; bu Kanunun, yerleşme yerleri ile bu yerlerdeki yapılaşmaların; plan, fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak amacıyla düzenlendiği, 2. maddesinde; belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve dışında kalan yerlerde yapılacak planlar ile inşa edilecek resmi ve özel bütün yapıların bu Kanun hükümlerine tabi olduğu, 3. maddesinde; herhangi bir sahanın, her ölçekteki plan esaslarına, bulunduğu bölgenin şartlarına ve yönetmelik hükümlerine aykırı maksatlar için kullanılamayacağı,

4. maddesinde; bu Kanunun ilgili maddelerine uyulmak kaydı ile 2960 sayılı İstanbul Boğaziçi Kanunu ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu Kanunun özel kanunlara aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 32. maddesinde; bu kanun hükümlerine göre ruhsat alınmadan yapılabilecek yapılar hariç; ruhsat alınmadan yapıya başlandığı veya ruhsat ve eklerine aykırı yapı yapıldığının ilgili idarece tespiti, fenni mesulce tespiti ve ihbarı veya herhangi bir şekilde bu duruma muttali olunması üzerine, belediye veya Valiliklerce o andaki inşaat durumu tespit edilerek inşaat derhal durdurulacağı, durdurmanın yapı tatil zaptının yapı üzerine asılmasıyla yapı sahibine tebliğ edilmiş sayılacağı, bu tebligatın bir nüshası da muhtara bırakılacağı, bu tarihten itibaren en çok bir ay içinde yapı sahibinin yapısını ruhsata uygun hale getirerek veya ruhsat alarak, belediyeden veya valilikten mührün kaldırılmasını isteyeceği, ruhsata aykırılık olan yapıda, bu aykırılığın giderilmiş olduğu veya ruhsat alındığı ve yapının ruhsata uygunluğu inceleme sonucunda anlaşılırsa mühürün belediye veya valilikçe kaldırılacağı ve inşaatın devamına izin verileceği, aksi takdirde ruhsatın iptal edileceği, ruhsata aykırı veya ruhsatsız yapılan binanın belediye encümeni veya il idare kurulu kararını müteakip belediye veya valilikçe yıktırılacağı ve masrafın yapı sahibinden tahsil edileceği, 42. maddesinin 2. fıkrasında; ruhsat alınmaksızın veya ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere veya imar mevzuatına aykırı olarak yapılan yapının sahibine, yapı müteahhidine veya aykırılığı altı iş günü içinde idareye bildirmeyen ilgili fenni mesullere yapının mülkiyet durumuna, bulunduğu alanın özelliğine, durumuna, niteliğine ve sınıfına, yerleşmeye ve çevreye etkisine, can ve mal emniyetini tehdit edip etmediğine ve aykırılığın büyüklüğüne göre, beşyüz Türk Lirasından az olmamak üzere, maddede belirtilen şekilde hesaplanan idari para cezalarının uygulanacağı düzenlenmiş; (a) bendinde; Bakanlıkça belirlenen yapı sınıflarına ve gruplarına göre yapının inşaat alanı üzerinden hesaplanmak üzere, mevzuata aykırılığın her bir metrekaresi için idari para cezası verileceği, bu miktarların her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında bir Türk Lirasının küsuru da dikkate alınmak suretiyle artırılaracağı kurala bağlanmış; (b) bendinde; mevzuata aykırılığı yapı inşaat alanı üzerinden hesaplanması mümkün olmayan, yapının cephelerini ve diğer yapı elemanlarını değiştiren veya yapı malzemesi için öngörülen gereklere aykırı bulunan uygulamalar için, Bakanlıkça yayımlanan ve aykırılığa konu imalatın tespiti tarihinde yürürlükte bulunan birim fiyat listesine göre ilgili idarece belirlenen bedelin % 20’si kadar idari para cezası

verileceği hükme bağlanmış, (c) bendinde ise artırım sebepleri sayılmış ve 6. fıkrasında ise; yukarıdaki fıkralarda belirtilen fiil ve hallerin, yapının inşa edilmesi süreci içinde tekrarı halinde, idari para cezaları bir kat artırılarak uygulanacağı, aynı maddenin 3. fıkrasında; "18, 28, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 40 ve 41’inci maddelerde belirtilen mükellefiyetleri yerine getirmeyen veya bu maddelere aykırı davranan yapı veya parsel sahibine, harita, plan, etüt ve proje müelliflerine, fenni mesullere, yapı müteahhidine ve şantiye şefine, ilgisine göre ayrı ayrı olmak üzere ikibin Türk Lirası, bu fiillerin çevre ve sağlık şartlarına aykırı olması halinde dörtbin Türk Lirası, can ve mal emniyetini tehdit etmesi halinde altıbin Türk Lirası idari para cezası verileceği, 46. maddesinde ise; 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 6. maddesiyle oluşturulan kurulların kaldırılarak, görev ve sorumlulukların 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun 2. maddesinde belirlenen ve 22/07/1983 onay tarihli plana göre Boğaziçi alanında gösterilen "Boğaziçi Sahil Şeridi" ve "Öngörünüm" bölgelerindeki uygulamalar İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanlığınca, "Gerigörünüm" ve "Etkilenme" bölgelerindeki uygulamaların da ilgili İlçe Belediye Başkanlıklarınca yerine getirileceği, düzenlemelerine yer verilmiştir. Hukuki Değerlendirme: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyize konu İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin davacıya 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 19.185,81 TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmamaktadır. Kararın, tekerrür hükmü uygulanarak ceza tutarının bir kat artırılmasına ilişkin kısmının incelenmesinden; 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinde para cezasıyla ilgili düzenlemelere yer verilmiş, söz konusu maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde; yapı sınıfı ve grubu dikkate alınmak suretiyle maddede belirtilen miktar ile yapının alanının çarpılması sonucu temel ceza miktarının hesaplanacağı ve bu miktar üzerinden (c) bendinin alt bentlerinde belirtilen artırım sebepleri için gösterilen oranlar uyarınca bulunan miktarların eklenmesi sonrasında toplam ceza miktarının bulunacağı belirtilmiş olup, söz konusu Kanunun 6. fıkrasında; yukarıdaki fıkralarda belirtilen fiil ve hallerin, yapının inşa edilmesi süreci içinde tekrarı halinde, idari para cezalarının bir kat artırılarak uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Doktrinde kabul edilen tanıma göre tekerrür; bir ceza yaptırımına uğradıktan sonra yeniden suç işleyen kimsenin durumudur. Bu durumdaki kimselere "mükerrir" denilmektedir. Kanunlar, mükerrirlere, ilk suçludan daha fazla ceza verilmesini emrettiklerinden, onların işledikleri suçun cezası artırılarak verilmektedir. Bu artırmanın nedeni, o kimselerin evvelce de suç işlemiş olmalarıdır. Dolayısıyla tekerrür hükmünün uygulanabilmesi için failin daha önce cezalandırılmış olması gereklidir. Dosyanın incelenmesinden; İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … parsel sayılı taşınmazın, 1/1000 ölçekli Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planında "Boğaziçi Gerigörünüm ve Etkilenme Bölgesi" sınırları içinde kaldığı, idare elemanlarınca yapılan denetimde, uyuşmazlığa konu taşınmazda, ruhsat alınmadan, Zemin Kat+1.Normal Kat+2.Normal Kat inşa edildiğinin, tabliye betonu atılmış ve duvarları örülürken tespit edilerek, 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun 11. ve 12. maddeleri uyarınca 09/04/2004 tarih ve 583 sayılı yapı tatil tutanağının düzenlendiği ve yapının mühürlendiği, sonrasında, Sarıyer Belediye Encümeninin 12/10/2004 tarih ve 1488 sayılı kararı ile yapının 2960 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca yıkımına karar verildiği, taşınmazda yapılan ikinci denetimde ise, 09/04/2004 tarihinde mühürlenen yapıya, 3. Normal Kat üzerindeki çatının bir kısmının kaldırılarak, çatı katı eklendiğinin 21/05/2014 tarih ve 57 sayılı yapı tatil tutanağıyla tespiti üzerine, dava konusu işlem ile 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hesaplanan 19.185,81 TL'nin, yapının inşa edilmesi sürecinde fiilin tekrar edildiğinden bahisle, bir kat artırılması suretiyle 38.371,62 TL ve 3. fıkrası uyarınca 2.000,00 TL olmak üzere toplam 40.371,62 TL idari para cezası verildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlıkta; davalı idarece yapılan 09/04/2004 tarihli ilk tespit üzerine, Sarıyer Belediye Encümenince ruhsatsız yapının yıkımına ilişkin karar alındığı, davacıya para cezası verilmesi yönünde ise herhangi bir işlem tesis edilmediği, 21/05/2014 tarihli ikinci tespit üzerine, dava konusu encümen kararı ile 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 2. fıkrasına göre hesaplanan para cezasının aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca bir kat arttırıldığı görülmektedir. Bu durumda; yapı tatil zaptı ile tespit edilen aykırılıklar nedeniyle para cezası verilmesinden sonra, aynı yapıda ruhsat ve eklerine aykırı ya da ruhsatsız olarak ilave yapıldığının yeniden tespiti halinde, tespite konu aykırılıklar üzerinden yeni fiile verilecek ceza miktarı belirlendikten sonra, tekerrür hükmünün uygulanması gerekirken; ilk tespit üzerine herhangi bir ceza verilmeden, dolayısıyla daha önce ceza verilmiş olma şartı yerine getirilmeksizin, ikinci tespit yapılarak hesaplanan para cezası miktarının bir

kat artırılması suretiyle belirlenen para cezasında hukuka uyarlık, İdare Mahkemesi kararının, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca belirlenen para cezasına tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmında ise hukuki isabet görülmemiştir. Kararın, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacıya 2.000,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmına gelince; Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; imar planlarında, Boğaziçi sahil şeridi, öngörünüm bölgesi, gerigörünüm ve etkilenme bölgelerinde kalan ruhsatsız yapılar veya ruhsat eki projelere aykırı uygulamalarla ilgili olarak, öncelikle özel Kanun niteliğinde olan ve 3194 sayılı Kanundan önce yürürlüğe giren, 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği, söz konusu bölgelerde, genel nitelikte olan ve daha sonra yürürlüğe giren 3194 sayılı Kanunun ise ancak 2960 sayılı Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanabileceği sonucuna varılmaktadır. 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 3. fıkrasında; aynı Kanunun 32. maddesinde belirtilen mükellefiyetleri yerine getirmeyen veya bu maddelere aykırı davranan yapı veya parsel sahibine, harita, plan, etüt ve proje müelliflerine, fenni mesullere, yapı müteahhidine ve şantiye şefine, ilgisine göre ayrı ayrı olmak üzere para cezası verileceği düzenlenmiş, 32. maddesinde ise; yapı tatil tutanağının düzenlenerek yapıya asılmasından itibaren, bir ayı geçmemek koşulu ile bir süre verilmesi durumunda bu sürenin, herhangi bir süre verilmemesi halinde ise tespit tarihinden itibaren bir aylık sürenin sonunda ruhsat alınması ya da yapının ruhsata uygun hale getirilmesi yolunda bir yükümlülük öngörülmüştür. 2960 sayılı Boğaziçi Kanunun 11. ve 12. maddelerinde ise; ruhsat alınması ya da yapının ruhsata uygun hale getirilmesi için herhangi bir süre ve yükümlülük öngörülmemiş, aynı Kanunun 13. maddesinde; tespit tarihinden itibaren 7 gün içinde yıkım yönünde karar alınacağı, bu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde yapının mal sahibi veya müteahhit tarafından yıkılmaması durumunda ise yıkım işleminin yetkili idare tarafından yerine getirileceği düzenlenmiştir. Dosyanın incelenmesinden; temyize konu İdare Mahkemesi kararında, dava konusu işlemin 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacıya 2.000,00 TL para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden yapılan değerlendirmede; davacı tarafından, yapı tatil tutanağının düzenlendiği 27/06/2014 tarihinden itibaren 3194 sayılı Kanunun 32. maddesindeki yükümlülüğün yerine getirilerek, aykırılıkların giderilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlıkta; dava konusu Sarıyer Belediye Encümeni kararı ile davacıya 3194 sayılı Kanunun 32. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmediğinden bahisle, aynı Kanunun 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2.000,00 TL idari para cezası verilmiş ise de, 1/1000 ölçekli Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planında "Boğaziçi Gerigörünüm ve Etkilenme Bölgesi" sınırları içerisinde kalan taşınmazla ilgili yapı tatil tutanağının 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun 11. ve 12. maddeleri hükümleri uyarınca düzenlendiği, bu nedenle, davacının 3194 sayılı Kanunun 32. maddesinde belirtilen yükümlülüğü yerine getirmediğinden söz edilemeyeceği gibi 2960 sayılı Kanunun anılan maddelerinde ruhsat alınması ya da yapının ruhsata uygun hale getirilmesi için herhangi bir süre ve yükümlülük öngörülmediği anlaşıldığından, dava konusu işlemin anılan kısmında hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Bu itibarla; temyize konu İdare Mahkemesi kararının, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmında da hukuki isabet görülmemiştir. Karar Sonucu : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine, 2. İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 31/03/2016 tarih ve E:2014/1308, K:2016/768 sayılı temyize konu kararının, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 19.185,81 TL para cezası verilmesine yönelik olarak davanın reddine ilişkin kısmının onanmasına, 42. maddesinin 2. fıkrası uyarınca belirlenen para cezasına (19.185,19 TL) tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmı ile 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2.000,00 TL idari para cezası verilmesine yönelik olarak davanın reddine ilişkin kısmını ise bozulmasına, 3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 4. 2577 sayılı Kanunun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.