3. Daire: Tekerrür, Ceza, Lehe Kanun

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2021/658 Karar No : 2022/557 Anahtar Kelimeler : -Tekerrür, -Ceza, -Lehe Kanun Özeti : Ceza hukukunun genel ilkelerinden olan lehe kanun ilkesi gereğince yeni bir yasal düzenlemeyle eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza kesilmesi öngörülmüşse faile daha hafif bir ceza uygulanacağından 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişiklik gereğince vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan bölümünün, tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı hakkında. KARARIN DÜZELTİLMESİNİ İSTEYEN: … Uluslararası Taşımacılık Akaryakıt Dağıtım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF : Gaziantep Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. … İSTEMİN ÖZETİ : Davacının satın aldığı white spriti üretimde kullanmayıp muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemek suretiyle doğrudan satarak elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, bu durumu gizlemek amacıyla sahte fatura kullandığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak kayıt dışı bıraktığı özel tüketim vergisine katma değer vergisi eklenmek ve sahte faturalara konu indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011 yılının Ocak, Mart ila Eylül ve Kasım dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına karşı açılan davayı; dava konusu tarhiyatın özel tüketim vergisinden kaynaklanan kısmının bağlı olduğu 2011 yılının Ocak ila Eylül dönemleri için yapılan özel tüketim vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın,

Mahkemelerinin 21/06/2016 tarih ve E:2015/775, K:2016/549 sayılı kararıyla, özel tüketim vergisi yönünden davacı tarafından tiner üretiminde kullanılacağı taahhüt edilerek satın alınan white spirit ürününün üretimde kullanılmayıp doğrudan satıldığının Mahkemelerince de kabul edildiği gerekçesiyle reddedildiği, öte yandan davacının üretimde kullanılan yardımcı madde alımlarına ilişkin faturaların gerçeği yansıtmadığının alım yapılan kişilerle ilgili olarak düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki saptamalarla ortaya konulduğu anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2010 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle reddeden Gaziantep 1. Vergi Mahkemesinin 22/06/2016 tarih ve E:2015/776, K:2016/550 sayılı kararına yöneltilen temyiz istemini aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddeden Danıştay Üçüncü Dairesinin 11/11/2020 tarih ve E:2016/12986, K:2020/4522 sayılı kararının; bilirkişi incelemesi talepleri karşılanmadan karar verildiği, kurulduğu günden itibaren fiilen üretim yapan şirket olduklarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık olduğu, varsayıma dayanılarak tarhiyat yapıldığı ileri sürülerek düzeltilmesi istenmiştir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi : Nesrin TURGUT Düşüncesi : Kararın düzeltilmesi isteminin kısmen kabulü ile Dairemiz kararının, tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezasının, tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının sözü edilen hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince kararın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen sebepler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Danıştay Üçüncü Dairesinin 11/11/2020 tarih ve E:2016/12986, K:2020/4522 sayılı kararının; tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezasının, tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz istemi bu yönden yeniden incelenerek işin gereği görüşülüp düşünüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle değişen 339. maddesinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten

dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, şu kadar ki, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı kurala bağlanmıştır. Ceza hukukunun genel ilkelerinden olan lehe kanun ilkesi gereğince faile ceza öngören bir kanunda sonradan yapılan bir değişiklikle, eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza kesilmesi öngörülmüşse, faile daha hafif olan ceza uygulanacağından vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan bölümünün, tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşan kısmı hukuka aykırı düşmüş olup Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle vergi ziyaı cezasının sözü edilen kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulüyle Gaziantep 1. Vergi Mahkemesinin 22/06/2016 tarih ve E:2015/776, K:2016/550 sayılı kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan bölümünün, tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasına, Dairemiz kararının diğer hüküm fıkralarına karşı ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un 54. maddesinde yazılı sebeplerden hiçbirine girmediğinden, kararın düzeltilmesi isteminin sözü edilen hüküm fıkraları yönünden reddine, 10/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.