3. Daire: Tebliğ, Süre, Komşu

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2020/2390 Karar No : 2021/1126 Anahtar Kelimeler : -Tebliğ, -Süre, -Komşu Özeti : Vergi Mahkemesi kararına ilişkin tebliğ alındısında, davacının en yakın komşusu olduğu belirtilen dairede bulunan ve imzadan imtina eden şahsın açık kemliğine yer verilmeksizin 7201 sayı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrasına uygun şekilde gerçekleştirilmiş bir tebligattan söz edilemeyeceğinden, bu karardan haberdar olunduğu bildirilen tarih itibarıyla yapılan istinaf başvurusunun süresinde olduğunun kabulü gerektiği hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Mobilya İthalat İhracat Limited Şirketi KARŞI TARAF (DAVALI) : Şanlıurfa Vergi Dairesi Başkanlığı (Şehitlik Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin 05/09/2019 tarih E:2018/1851 sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 11/12/2019 tarih ve E:2019/1656, K:2019/1615 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava Konusu İstem: Davacı adına 2016 yılının Ocak ila Mart dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Dava konusu tarhiyata karşı açılan davanın reddine ilişkin Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin

20/02/2019 tarih E:2018/1851, K:2019/762 sayılı kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhatabın adresinin kapalı olması sebebiyle, davacı şirketin bağlı olduğu mahalle muhtarına teslim edilerek 2 no'lu haber kağıdı davacının adresinin kapısına yapıştırılmak suretiyle 25/03/2019 tarihinde tebliğ edildiği, en geç 24/04/2019 tarihi mesai saati bitimine kadar istinaf başvurusunda bulunulması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 26/08/2019 tarihinde mahkeme kayıtlarına giren dilekçeyle yapılan istinaf başvurusunun incelenemeyeceği gerekçesiyle istinaf talebi süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir. Bölge Mahkemesi Kararının Özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Vergi mahkemesi kararından 26/08/2019 tarihinde haberdar olunduğu, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 35. maddesine göre muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği tevsik edilmeden 7201 sayılı sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrasına göre yapılan tebliğin geçersiz olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ TALİHA KARNIYARIK'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacı adına yapılan tarhiyata karşı açılan davanın reddine ilişkin Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin 20/02/2019 tarih E:2018/1851, K:2019/762 sayılı kararının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tebliğ edildiği görülmüş olup, söz konusu tebliğ alındısının incelenmesinden, adresin kapalı olduğu, isim vermeyen en yakın komşusu (3) nolu daireden sorulduğu, şirket yetkilisinin çarşıya gittiğini beyan ettiği, imzadan imtina ettiği, tebligatın mahalle muhtarı imzasına 25/03/2019

tarihinde teslim edildiği, 2 no'lu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı, isim vermeyen (3) nolu komşusuna haber verildiği şeklinde açıklamalara yer verildiği anlaşılmıştır. İLGİLİ MEVZUAT: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Bilinen adreste tebligat" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında, tebligatın tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılacağı; 2. fıkrasında, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı, aynı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21. maddesinin 1. fıkrasında, kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildireceği, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı hükme bağlanmıştır. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin 20/02/2019 tarih E:2018/1851, K:2019/762 sayılı kararına ilişkin tebliğ alındısında, davacı şirketin en yakın komşusu olduğu belirtilen (3) nolu dairede bulunan ve imzadan imtina ettiği belirtilen şahsın açık kimliğine yer verilmeksizin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrasına uygun şekilde gerçekleştirilmiş bir tebligattan söz edilmeyeceği dikkate alındığında, davacı tarafından Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin 20/02/2019 tarih E:2018/1851, K:2019/762 sayılı kararından 26/08/2019 tarihinde haber olunduğu bildirildiğinden, dolayısıyla aynı tarihte yapılan istinaf talebinin süresinde olduğu sonucuna varıldığından aksi yöndeki gerekçeyle verilen Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin kabulüne, 2. Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 11/12/2019 tarih ve E:2019/1656, K:2019/1615 sayılı kararının BOZULMASINA, 3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 4. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.