Sitede yayın: · Metin ve künye kontrolü: . Karar tarihi yukarıdaki künyede ayrıca gösterilir.
RESMÎ YAYININ ÖZETİ
Resmî yayında kararın konusu
Resmî derginin anahtar kelimeleri: -Düzeltme-Şikayet, -Yorum, -Bildirim
Aktarılan bölüm: Resmî dergi özeti (kararın PDF sayfaları 398-401).
Davacının, fiilen işçi çalıştırılmadığı iddiasının, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığınca düzenlenen denetim raporuna istinaden tüm bildirimlerin, iptal edilmesi karşısında, yorum tekniklerine başvurulmadan ilk bakışta gerçeğe dayalı olduğu anlaşılabileceğinden dolayısıyla ortada bir vergi hatası bulunduğundan düzeltme ve şikayet yoluyla yapılan başvurunun reddi yolundaki işlemde hukuka uygunluk görülmediği hakkında.
Bu bölüm, kararı yayımlayan resmî kurumun hazırladığı özettir. Kararı veren heyetin gerekçesi ve varsa karşı oy, aşağıdaki tam metinde kendi yerleriyle birlikte okunmalıdır.
Tam metne erişim
Tam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
Resmî kararın tamamına geçin ↓RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
Bu kayıt resmî kaynak metnini ve künyesini sunar; ayrı bir editoryal içtihat çözümlemesi içermez. Dergideki özet ve anahtar kelimeler resmî yayıncıya aittir. Tam metin, belirtilen sayfa aralığındaki kararın varsa karşı oylarını da kapsar; sayfa üst ve alt bilgileri aktarım dışında tutulmuştur.
T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2019/6080 Karar No : 2020/3470 Anahtar Kelimeler: -Düzeltme-Şikayet, -Yorum, -Bildirim Özeti: Davacının, fiilen işçi çalıştırılmadığı iddiasının, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığınca düzenlenen denetim raporuna istinaden tüm bildirimlerin, iptal edilmesi karşısında, yorum tekniklerine başvurulmadan ilk bakışta gerçeğe dayalı olduğu anlaşılabileceğinden dolayısıyla ortada bir vergi hatası bulunduğundan düzeltme ve şikayet yoluyla yapılan başvurunun reddi yolundaki işlemde hukuka uygunluk görülmediği hakkında. KARARIN DÜZELTİLMESİNİ İSTEYEN : … KARŞI TARAF : Gelir İdaresi Başkanlığı İSTEMİN ÖZETİ : Davacının ortağı olduğu …-… adi ortaklığının 2007, 2008 ve 2009 yıllarına ait muhtasar beyannamelerinde beyan edilen ücretler üzerinden tevkif edilen gelir (stopaj) vergisinin terkini için yaptığı düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davayı; muhtasar beyannamelerde ücretinden gelir vergisi kesintisi yapılan çalışanların kimlik bilgilerine ve çalışma sürelerine yer verilmediği, ücret ödemesi yapılıp yapılmadığının harici araştırmalar gerektirmeksizin mümkün olmadığı ve söz konusu vergilerin …-… ortaklığı'nın kendi beyanı üzerine tahakkuk ettiği dikkate alındığında ileri sürülen iddialar 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun vergi hatası ile ilgili maddelerinde sınırlı olarak sayılan hususlardan hiçbirinin kapsamına girmediğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden Antalya 2. Vergi Mahkemesinin 10/12/2015 tarih ve E:2015/444, K:2015/1914 sayılı kararına yöneltilen temyiz istemini aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddeden Danıştay Üçüncü Dairesinin 08/04/2019 tarih ve E:2016/6802, K:2019/2395 sayılı kararının; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından denetmenlerce düzenlenen rapora istinaden tüm bildirimlerin iptal edildiği, söz konusu raporda firmada başka
kimsenin çalışmadığının tespit olunduğu, eksik değerlendirme sonucu verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek düzeltilmesi istenmiştir. SAVUNMANIN ÖZETİ : Kararın düzeltilmesi isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HAKİMİ : Safiye Gözde KOÇKAYA KARAN DÜŞÜNCESİ: Karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemiz kararı kaldırıldıktan sonra düzeltme ve şikayet kapsamında yapılan başvurunun, 213 sayılı Yasanın 3. maddesinde öngörülen yorum tekniklerine başvurmadan ilk bakışta gerçeğe dayalı olduğu anlaşılabileceğinden dolayısıyla davacının iddialarının 213 sayılı Kanunun 116. maddesinde tanımı yapılan vergi hatası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, davayı yazılı gerekçeyle sonuçlandıran Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince kararın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen sebepler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi hükmüne uygun bulunduğundan, kararın düzeltilmesi isteminin kabulüne ve Danıştay Üçüncü Dairesinin 08/04/2019 tarih ve E:2016/6802, K:2019/2395 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz istemi yeniden incelenerek işin gereği görüşülüp düşünüldü: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116. maddesinde vergi hatası, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olarak tanımlanmış ve bu hatalar, hesap hataları ve vergilendirme hataları başlığı altında 117 ve 118. maddelerde ayrı ayrı düzenlenmiş, 117. maddesinde matrah hataları, vergilendirme ile ilgili beyanname, tahakkuk fişi, ihbarname, tekalif cetveli ve kararlarda matraha ait rakamların veya indirimlerin eksik veya fazla hesaplanmış olması olarak tanımlanmış, 122. maddesinde mükelleflerin vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairelerinden yazı ile isteyebilecekleri, 123. maddesinin 2. fıkrasında da düzeltme merciinin talebi yerinde gördüğü takdirde düzeltmenin yapılmasını emredeceği, yerinde görmediği takdirde, keyfiyetin düzeltmeyi isteyene yazı ile tebliğ olunacağı, 124. maddesinde, vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanların şikayet yoluyla Maliye Bakanlığına müracaat edebilecekleri, 126. maddesinin 1. fıkrasında düzeltme yoluna tarh zamanaşımı süresi
içinde başvurulabileceği, düzeltme zamanaşımı süresi, zamanaşımı süresinin son yılı içinde tarh ve tebliğ edilen vergilerde hatanın yapıldığı tarihten başlayarak bir yıldan aşağı olamayacağı kuralına yer verilmiştir. Bu kurala göre düzeltme yolu, vergiye ilişkin hesaplarda; matrah ve miktar hatası bulunması yahut mükerrer vergi istenmesi şeklinde, vergilendirmede ise mükellefin şahsında, mükellefiyetle, verginin mevzuunda ve döneminde yapılmış hataların varlığı halinde izlenebilecek bir idari başvuru yoludur. Ancak yükümlülerce vergi idaresine yapılan her başvuru nedeniyle düzeltme yolunun izlendiği düşünülemeyeceği gibi vergilendirmeye ilişkin bir olayın düzeltme ve şikayet yoluyla yargı önüne getirilebilmesi ve vergi hatasının varlığından söz edilebilmesi için, hukuksal sorun olarak çözümlenmesi gerekmeyen açık ve mutlak bir hata bulunduğunun belirlenebilmesi gerekir. Başka bir anlatımla, idareden düzeltilmesi talep edilebilecek vergi hataları, kendisinden düzeltme isteminde bulunulan idari makamın veya uyuşmazlık halinde yargı yerinin, 213 sayılı Yasanın 3. maddesinde öngörülen yorum tekniklerine başvurmadan ilk bakışta anlayabileceği açıklıktaki vergilendirme yanlışlıklarıdır. Dosyanın incelenmesinden, davacının ortağı olduğu …-…ortaklığının 2007, 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin muhtasar beyannamelerinde beyan edilen ücretler üzerinden tevkif edilen gelir (stopaj) vergisinin terkini istemiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun reddi üzerine söz konusu işlemin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır. Davacının, uyuşmazlık konusu dönemde işçilerin fiilen çalışmadığı yönündeki iddiası ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nca düzenlenen denetim raporuna istinaden ortaklığın tüm bildirimlerinin de iptal edildiğinin ortaya konulmuş olması karşısında, söz konusu düzeltme ve şikayet kapsamında yapılan başvurunun 213 sayılı Yasanın 3. maddesinde öngörülen yorum tekniklerine başvurmadan ilk bakışta gerçeğe dayalı olduğu anlaşılabileceğinden dolayısıyla davacının iddialarının 213 sayılı Kanunun 116. maddesinde tanımı yapılan vergi hatası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, davayı yazılı gerekçeyle sonuçlandıran Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle Antalya 2. Vergi Mahkemesinin 10/12/2015 tarih ve E:2015/444, K:2015/1914 sayılı kararının BOZULMASINA, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 01/10/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın düzeltilmesini gerektirecek nitelikte görülmediğinden karar düzeltme isteminin reddi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Resmî PDF içindeki yeri
- T.C. Danıştay Kararlar Dergisi · Sayı 5 (2020) · PDF sayfa 398–401
- Resmî metnin alındığı tarih
- Metin ve künye kontrolü
Bu kayıtta künye, kaynak metni ve metinden yapılan aktarım sunulmaktadır. Editoryal içtihat analizi veya makaleyle karşılaştırma yapılmış olduğu anlamına gelmez.
Kaynak bütünlük bilgisi
Seçilen karar metni SHA-256: a11f360ea7f0cfdc517437757e0f9e7b2ca752fb173873ef9d84792e88b61393
Özgün dergi PDF dosyası SHA-256: eb2d0cbbdb8658bea0481cbd0bd88fe3ba9ef4b2e614959e2f0545b03ecbac55
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← İçtihat arşivine dönün