3. Daire: Ödeme Emri, Geçici Vergi, Yargı Kararı

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2019/4863 Karar No : 2021/4248 Anahtar Kelimeler : -Ödeme Emri, -Geçici Vergi, -Yargı Kararı Özeti : Dava konusu ödeme emri içeriği, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği hususunun yargı kararlarıyla istikrar kazandığı dikkate alındığında, "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVALI) : Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : Bursa 1. Vergi Mahkemesinin 28/09/2018 tarih ve E:2018/412, K:2018/1482 sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 28/06/2019 tarih ve E:2018/3387, K:2019/1935 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava Konusu İstem: Davacı adına, 2012 yılının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen 20/02/2018 tarih ve 50 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Davacı adına 2012 yılının ilgili dönemleri için yapılan tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edilmesi üzerine dava açılmaksızın kesinleşen borcun ödeme emriyle

takip edilmesinde hukuka aykırılık görülmediği, ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin ödeme emriyle istenemeyeceği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin geçici vergiye ilişkin kısmı iptal edilmiş, diğer kamu alacakları yönünden ise dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: Davacının istinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emrine konu alacakların zamanaşımına uğradığı, tarhiyatın eksik incelemeye dayandığı, üç kat vergi ziyaı cezasının kesilmesini gerektiren koşulların olayda mevcut olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ NESRİN TURGUT'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY: Davacının 2012 yılına ait hesap ve işlemlerinin sahte fatura düzenleme fiili yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporları uyarınca davacı adına üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi salınmış, özel usulsüzlük cezası kesilmiş ve bunlara ilişkin ihbarnameler davacıya tebliğ edilmiş, söz konusu vergi ve cezalara karşı dava açılmayarak borcun kesinleşmesi sonucu davaya konu ödeme emri düzenlenmiştir. İLGİLİ MEVZUAT: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında; geçici verginin % 10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin saptanması halinde eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde, kendisine ödeme emri tebliğ olunanların böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında itirazda bulunabileceği hükmüne yer verilmiştir. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı dışındaki kamu alacaklarına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür. 193 sayılı Kanun'un geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre; kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza tahsil edilmesi zorunlu ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği hususunun yargı kararlarıyla da istikrarlı hale geldiği dikkate alındığında, dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının, 6183 sayılı Kanun'un 58. maddesinde yer alan "borcum yoktur" iddiası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, Vergi Mahkemesi kararının, ödeme emrinin değinilen kısmı yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin kısmen reddine, 2. İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 28/06/2019 tarih ve E:2018/3387, K:2019/1935 sayılı kararının; dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı dışındaki kamu alacaklarına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne, 4. Kararın; ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca 123,60-TL maktu harç alınmasına, 6. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 7. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 06/10/2021 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar bozulması istenen Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında istemin kabulünü gerektirecek durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ve kararın onanması gerektiği oyuyla Karara katılmıyoruz.