3. Daire: Delil, Takdir Komisyonu, Tarhiyat

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2018/2185 Karar No : 2021/5232 Anahtar Kelimeler : -Delil, -Takdir Komisyonu, -Tarhiyat Özeti : Dava konusu tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararına esas alınan yazı, Vergi Mahkemesince temin edilerek değerlendirilmeksizin söz konusu yazının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun aradığı anlamda bir delil olmadığının kabulü suretiyle verilen kararda hukuka uygunluk bulunmadığı hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVALI) : Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Güç Sistemleri Motor Enerji Otomotiv Makine Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : Bursa 2. Vergi Mahkemesinin 23/02/2017 tarih ve E:2016/1188, K:2017/417 sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 16/11/2017 tarih ve E:2017/1994, K:2017/4486 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava Konusu İstem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen

salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Takdire sevk nedeni olarak gösterilen yazının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun aradığı yönde bir delil olmadığından takdire sevk nedeninin oluşmadığı, takdir komisyonunca davacının defter ve kayıtları üzerinden somut tespitler yapılmadan soyut ifadelerle matrah takdir edildiği ve takdirin dayanağının açıkça gösterilmediği anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır. Bölge Mahkemesi Kararının Özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Takdir komisyonunun kendisine verilen yetki uyarınca matrah takdirinde bulunduğu, eksik bilgi ve belgeler üzerinden oluşan kanaate göre verilen kararın hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ŞAHİN YALÇIN'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacının 05/12/2015 tarih ve AGB-A-3726/335-230 sayılı yazı ile takdire sevk edilmesinin istenilmesi üzerine 07/12/2015 tarihinde takdire sevk edilmiş, takdir komisyonunca 30/12/2015 tarih ve AGB-A-3726/457- 312 sayılı yazı ile diğer bilgi ve belgelere dayanılarak takdir edilen matrah üzerinden dava konusu tarhiyat yapılmıştır. İLGİLİ MEVZUAT: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu öngörülmüş; 30. maddesinin 1. fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan

hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra maddenin ikinci fıkrasında ise sayılan hallerden herhangi birinin bulunması durumunda vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği hükme bağlanmış; 31. maddesinde, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı; kararda, takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın bulunacağı belirtilmiş; 74. maddesinde, takdir komisyonlarının görevleri sayılmış; 75. maddesinin 1. fıkrasında, takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz olduğu belirtilmiş; aynı Kanun'un 134. maddesinin 1. fıkrasında da, vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Dava konusu tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararının, 30/12/2015 tarih ve AGB-A-3726/457-312 sayılı yazı ile diğer bilgi ve belgelere dayandığı belirtilmekle birlikte Vergi Mahkemesince davalı idareden söz konusu yazı istenilmeden doğrudan takdir komisyonu kararı değerlendirilerek karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, takdire sevk fişi ve 30/12/2015 tarih ve AGB-A- 3726/457-312 sayılı yazı ile temin edilerek davacının takdire sevk edildiği tarih itibarıyla takdire sevk nedeninin bulunup bulunmadığı hususu incelenmek suretiyle ve takdire sevk nedeni varsa işin esası değerlendirilerek ulaşılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki gerekçeyle tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararda hukuka uygunluk görülmemiştir KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin kabulüne, 2. İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 16/11/2017 tarih ve E:2017/1994, K:2017/4486 sayılı kararının BOZULMASINA, 3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesine,

4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 17/11/2021 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.