Sitede yayın: · Metin ve künye kontrolü: . Karar tarihi yukarıdaki künyede ayrıca gösterilir.
RESMÎ YAYININ ÖZETİ
Resmî yayında kararın konusu
Resmî derginin anahtar kelimeleri: -657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 98. Maddesinin Birinci Fıkrasının (B) Bendi, -Hizmetli, -Memuriyetinin Sona Erdirilmesi
Aktarılan bölüm: Resmî dergi özeti (kararın PDF sayfaları 333-336).
Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/03/2020 tarih ve E:2019/346, K:2020/115 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/05/2021 tarih ve E:2021/6100, K:2021/16216 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4(d) fıkrası uyarınca bozularak, davacının beraatine karar verildiği, böylece; davacının memuriyetinin sonlandırılmasını veya askıya alınmasını gerektiren bir mahkumiyet kararının da bulunmadığı hakkında.
Bu bölüm, kararı yayımlayan resmî kurumun hazırladığı özettir. Kararı veren heyetin gerekçesi ve varsa karşı oy, aşağıdaki tam metinde kendi yerleriyle birlikte okunmalıdır.
Tam metne erişim
Tam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
Resmî kararın tamamına geçin ↓RESMÎ KARAR METNİ
Kararın tam metni
Bu kayıt resmî kaynak metnini ve künyesini sunar; ayrı bir editoryal içtihat çözümlemesi içermez. Dergideki özet ve anahtar kelimeler resmî yayıncıya aittir. Tam metin, belirtilen sayfa aralığındaki kararın varsa karşı oylarını da kapsar; sayfa üst ve alt bilgileri aktarım dışında tutulmuştur.
T.C. D A N I Ş T A Y ONİKİNCİ DAİRE Esas No : 2022/4445 Karar No : 2025/737 Anahtar Kelimeler : -657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 98. Maddesinin Birinci Fıkrasının (B) Bendi, -Hizmetli, -Memuriyetinin Sona Erdirilmesi Özeti : Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/03/2020 tarih ve E:2019/346, K:2020/115 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/05/2021 tarih ve E:2021/6100, K:2021/16216 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4(d) fıkrası uyarınca bozularak, davacının beraatine karar verildiği, böylece; davacının memuriyetinin sonlandırılmasını veya askıya alınmasını gerektiren bir mahkumiyet kararının da bulunmadığı hakkında. TEMYİZ EDEN (DAVALI) : Hatay Valiliği VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … İSTEMİN KONUSU : Adana Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin 09/06/2022 tarih ve E:2022/1174, K:2022/1900 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava Konusu İstem : Hatay İli Kumlu Kaymakamlığında hizmetli olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (4). alt bendi ve 98.
maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uyarınca memuriyetinin sona erdirilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Hatay 1. İdare Mahkemesinin 21/01/2022 tarih ve E:2020/1209, K:2022/54 sayılı kararıyla; Kumlu Kaymakamlığı bünyesinde hizmetli olarak görev yapan davacının, Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2020 tarih ve E:2019/346, K:2020/115 sayılı kararı ile, hakaret suçundan 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve infaz süresince kamu hizmetlerinden yasaklılığına karar verildiği, bu kararın 01/07/2020 tarihinde kesinleştiği; bunun üzerine, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48/A-4 ve 98/B maddeleri uyarınca memuriyete alınma şartlarını kaybettiğinden bahisle, Hatay Valiliğinin 11/09/2020 tarih ve 27966 sayılı işlemi ile memuriyetinin sona erdirilmesine karar verildiği; Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin anılan kararında davacı hakkında "TCK'nun 53/1 maddesi uyarınca, TCK'nun 53/1 maddesinin a, d, e bentlerindeki haklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki, sanığın kendi altsoyundaki velayet, vesayet, kayyımlık haklarını şartlı salınma tarihine, kendi altsoyları dışındaki başka kişiler hakkındaki velayet haklarından vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 E ve 2015/85 K sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın sonucu olarak 53/1-b hükmünde yer alan hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına," şeklinde karar verildiği; davacının belli hakları kullanmaktan, hapis cezasının infazını tamamlayıncaya kadar ve şartlı salınma tarihine kadar yoksun bırakıldığı; bu durumda, davacının memurluk görevine son verilmeyi gerektirmeyen, yani devlet memuru olma şartını kaybettirmeyen hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olduğu ve bu mahkumiyete bağlı olarak belli hakları kullanmaktan, hapis cezasının infazını tamamlayıncaya ve şartlı salınma tarihine kadar yoksun bırakıldığı; davalı idarece, davacının memuriyetinin, mahkumiyet nedeniyle değil, hak yoksunluğu sebebiyle sona erdirildiği ve davacı hakkındaki hak yoksunluğunun belirli tarihlere kadar olduğu görüldüğünden; davalı idarenin, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılması durumu sona erene kadar davacının hizmet ilişkisini askıya alması gerektiği, anılan süreç tamamlandığında memuriyete iade ederek işlem tesis etmesi gerekirken, davacının memuriyetinin sona erdirilmesi yolunda tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : Adana Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesince; Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2020 tarih ve E:2019/346, K:2020/115 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/05/2021 tarih ve E:2021/6100, K:2021/16216 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4(d) fıkrası uyarınca bozularak, davacının beraatine karar verildiği, böylece; davacının memuriyetinin sonlandırılmasını veya askıya alınmasını gerektiren bir mahkumiyet kararı da bulunmadığı, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun yukarıda yer verilen gerekçe eklenmek suretiyle reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İdare Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı şekilde karar verildiği, davacı hakkında verilen hapis cezasının bir yıldan kısa olması durumunun tek başına dava konusu işlemin hukuka aykırılığı sonucunu doğurmayacağı, kamu haklarından yoksunluk durumunun da memurluk görevini yerine getirmeye engel olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : Efe AKIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine, 2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun gerekçe eklenmek suretiyle reddi yolundaki temyize konu Adana Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin 09/06/2022 tarih ve E:2022/1174, K:2022/1900 sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Adana Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Hatay 1. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak, 12/02/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın kaynağı
- Resmî kaynak
- Kararın resmî tam metin kaydı ↗
- Resmî PDF içindeki yeri
- T.C. Danıştay Kararlar Dergisi · Sayı 19 (2025) · PDF sayfa 333–336
- Resmî metnin alındığı tarih
- Metin ve künye kontrolü
Bu kayıtta künye, kaynak metni ve metinden yapılan aktarım sunulmaktadır. Editoryal içtihat analizi veya makaleyle karşılaştırma yapılmış olduğu anlamına gelmez.
Kaynak bütünlük bilgisi
Seçilen karar metni SHA-256: 5142f9f3876dd886fc15db9332d28699fec16b20a0b192aaf270f9b7a31aaba8
Özgün dergi PDF dosyası SHA-256: 9cb44c3c9110a03b8e3e4fe09f2375aab0eccfaf1116dd239f1db4dec4eefdb3
Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay bakımından hukuki görüş veya taahhüt niteliğinde değildir.
← İçtihat arşivine dönün